بازتاب مضامین شعر صعالیک جاهلی در مجموعه اشعار «علی فودة» (با تکیه بر مکانیسم همانندسازی هدفجویانه در نظریهی فروید)
نویسندگان
1 دانشیار بخش زبان و ادبیات عربی دانشگاه یزد
2 دانشیار بخش زبان و ادبیات عربی، دانشگاه شیراز
3 دانش آموخته دکتری زبان و ادبیات عربی، دانشگاه یزد
doi
10.22034/mcal.2021.14183.2030چکیده
یکی از عوامل مهم در رشد شخصیت انسان و پیشرفت وی، نوع برخورد او با ناکامیها و اضطرابهایی است که در زندگی تجربه میکند. فروید همانندسازی با دیگران را یکی از راههای جبران ناکامیها میداند که بهدنبال آن فرد، درصدد همانند ساختن خود با افرادی است که به اهداف موردنظر وی دست یافتهاند. در این پژوهش با روش تحلیل محتوای کیفی و رویکرد نقد روانشناسی ادبیات، تلاش شده تا به ریشهیابی و بررسی چگونگی همانندسازی علی فودة (1946 – 1982م) شاعر معاصر فلسطینی با صعالیک جاهلی پرداخته شود. نتایج پژوهش حاکی از آن است که ناکامی عاطفی علی فودة در محیط خانواده و عدم همکاری دوستان و سران فلسطینی با این شاعر در تحقّق آرمانهای اجتماعی او، سبب گشت که وی بهصورت ناخودآگاه شیوهی صعالیک جاهلی را در پیش گیرد و در عالم خیال، با رویگردانی از جامعه و پناه بردن به پدیدههای طبیعت، خود را با این شاعران شورشگر دورهی جاهلی، همانند سازد. مواردی همچون انسگرفتن با مظاهر طبیعت در عالم خیال، تحمّل سختیها و شورش علیه دشمن، احساس عدم تعلّق به جامعه، رویگردانی از خویشان و نزدیکان، عزت نفس و مناعت طبع، از مهمترین مضامین شعری میباشد که در نتیجهی این همانندسازی در مجموعهی اشعار علی فودة مجال بروز یافته است.