شکست زمان در رمان «مذکّرات کلب عراقی»، اثر عبدالهادی سعدون بر اساس نقد روایت‌شناسی و بر پایة نظریه ی ژرار ژنت

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد رشته زبان و ادبیات عربی، دانشگاه ولی عصر (عج) رفسنجان

2 استادیار گروه زبان و ادبیات عربی، دانشگاه ولی عصر(عج) رفسنجان

doi
10.22034/mcal.2021.14663.2051
چکیده

روایت­شناسی علمی است جدید که به بررسی عناصر ساختاری روایت می­پردازد و ژرار ژنت، منتقد ساختارگرای فرانسوی از جملة نظریه­پردازان معروف در این زمینه است. به اعتقاد ژنت در تحلیل روایت باید به سه عنصر زمان، وجه و لحن توجه کرد. این پژوهش که با رویکردی تحلیلی- توصیفی انجام شده،  بر اساس نقد روایت‌شناسی و بر پایة نظریة ژرار ژنت، به بررسی کیفیت کاربرد مؤلفة زمان و وابسته‌های آن یعنی نظم، تداوم و بسامد در رمان «مذکرات کلب عراقی»، یکی از آثار عبدالهادی سعدون، نویسندة عراقی معاصر پرداخته است. هدف از این پژوهش، شناخت شگردهای روایی نویسنده در  کاربست عنصر زمان و  سنجش میزان اختلاف میان زمان داستان و زمان روایت در رمان مذکور است. نتایج حاصل از پژوهش گویای این است که تداعی خاطرات راوی، بازنمایی پیشینه‌ای از زندگی شخصیت‌های فرعی داستان توسط وی و ابراز امیدواری شخصیت‌ها نسبت به رخدادهای آینده، نظم خطی و طبیعی زمان را در روایت این رمان به هم زده است. در کنار آن، توصیفات متعدد، بکارگیری عنصر تلخیص و نیز استفاده از انواع بسامد، سرعت روایت این رمان را دستخوش تغییر ساخته است.