بررسی شیوۀ روایی فراداستان در رمان حرب الکلب الثانیة

نویسندگان

1 دانشیار گروه عربی، دانشگاه ایلام

2 دانش‌آموخته دکتری ادبیات عربی، مدرس گروه عربی، دانشگاه ایلام

doi
10.22034/mcal.2021.14747.2055
چکیده

پسامدرن، یکی از مکاتب مهم و پرطرفدار ادبیات داستانی معاصر است که با تحولات گسترده در زندگی انسان قرن بیستم ظهور یافت. فراداستان نوعی از انواع رمان‌های‌ پسامدرن است که در آغاز دهه­ی هفتاد میلادی به دنیای ادبیات معرفی شد و نویسندگان بسیاری به این شیوه­ی روایی نوین روی آوردند. این شیوه نه تنها به ادبیات غرب محدود نشد، بلکه بسیاری از نویسندگان عرب هم به این شگرد داستان­نویسی متمایل گردیدند. رمان حرب الکلب الثانیة، از رمان‌های مشهور عربی است که در آن، ابراهیم  نصرالله از شیوه­ی روایی متمایزی استفاده کرده، جنبه­ی تخیلی و فانتزی به آن داده و تصویری از انسان سیری‌ناپذیر و قدرت‌طلب معاصر را ترسیم کرده است. این نوشتار می‌کوشد با شیوه­ی توصیفی-تحلیلی، به بررسی مؤلفه‌های فراداستان در این رمان پرداخته و به این پرسش پاسخ دهد که آیا رمان حرب الکلب الثانیة فراداستانی اصیل است و در نهایت به این نتیجه می­رسد که نصرالله با به­کارگیری اشکال مختلف اتصال کوتاه، از جمله حضور نویسنده و خواننده در متن داستان، اشاره به شگرد داستان‌نویسی این رمان و با بازیگوشی‌های چاپی و نوشتاری و پایان‌بندی آزاد، ساختگی بودن و داستان‌وارگی این رمان را برجسته نموده و ضمن پیوند میان دو جهان بیرون و درون داستان، مرز واقعیت و متن را مشخص نموده است.