بررسی شیوۀ روایی فراداستان در رمان حرب الکلب الثانیة
نویسندگان
1 دانشیار گروه عربی، دانشگاه ایلام
2 دانشآموخته دکتری ادبیات عربی، مدرس گروه عربی، دانشگاه ایلام
doi
10.22034/mcal.2021.14747.2055چکیده
پسامدرن، یکی از مکاتب مهم و پرطرفدار ادبیات داستانی معاصر است که با تحولات گسترده در زندگی انسان قرن بیستم ظهور یافت. فراداستان نوعی از انواع رمانهای پسامدرن است که در آغاز دههی هفتاد میلادی به دنیای ادبیات معرفی شد و نویسندگان بسیاری به این شیوهی روایی نوین روی آوردند. این شیوه نه تنها به ادبیات غرب محدود نشد، بلکه بسیاری از نویسندگان عرب هم به این شگرد داستاننویسی متمایل گردیدند. رمان حرب الکلب الثانیة، از رمانهای مشهور عربی است که در آن، ابراهیم نصرالله از شیوهی روایی متمایزی استفاده کرده، جنبهی تخیلی و فانتزی به آن داده و تصویری از انسان سیریناپذیر و قدرتطلب معاصر را ترسیم کرده است. این نوشتار میکوشد با شیوهی توصیفی-تحلیلی، به بررسی مؤلفههای فراداستان در این رمان پرداخته و به این پرسش پاسخ دهد که آیا رمان حرب الکلب الثانیة فراداستانی اصیل است و در نهایت به این نتیجه میرسد که نصرالله با بهکارگیری اشکال مختلف اتصال کوتاه، از جمله حضور نویسنده و خواننده در متن داستان، اشاره به شگرد داستاننویسی این رمان و با بازیگوشیهای چاپی و نوشتاری و پایانبندی آزاد، ساختگی بودن و داستانوارگی این رمان را برجسته نموده و ضمن پیوند میان دو جهان بیرون و درون داستان، مرز واقعیت و متن را مشخص نموده است.