بررسی تطبیقی فرآیند شکلگیری معنا درمتن ادبی در آثار کمال أبودیب و صلاح فضل براساس نظریهی ساختارگرایی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری رشته زبان و ادبیات عربی، دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)
2 دانشیار زبان و ادبیات عربی، دانشگاه بین المللی امام خمینی(ره)
doi
10.22034/mcal.2021.14893.2065چکیده
أبودیب و فضل، دو تن از ناقدان معاصر در حوزهی نقد ساختارگرایی هستند که آثار آنها، نقش ویژهای در آشناسازی پژوهشگران عرب با نقد نوین دارد. این ناقدان با تأثر از مکتب ساختارگرا، فهم متن را یک فرآیند تولیدی دانسته و مراحل شکلگیری معنا را نیز بر اساس این تعریف پایهریزی مینمایند. نوشتار حاضر با تکیه بر شیوهی تحلیلی-تطبیقی کوشیده است تا با انتخاب دو تن از ناقدان جریانساز نقد معاصر عربی، رویکرد عملی پژوهشگران معاصر عرب به فرآیند «فهم متن» را بر اساس مکتب ساختارگرایی تبیین نماید. برابر یافتههای حاصل از تطبیق نظرات این ناقدان بر روی متون ادبی منتخب، این دو علیرغم اختلاف در کاربست نقد سنتی، شکلگیری معنای متن ادبی را در چهار مرحله تعریف میکنند. آنچه کیفیت بررسی ساختاری نزد این دو ناقد را متمایز میسازد، اختلاف در تحلیل روابط عناصر جزئی متن است. أبودیب در تحلیل این روابط، ضمن بهرهگیری از دستاوردهای نقد ساختارگرایی، از میراث نقد سنتی بهویژه نحو و بلاغت غفلت نمیورزد، در حالیکه صلاح فضل کمتر از نقد سنتی بهره برده و صرفاً به بررسی چندلایهای دلالتهای واژگان براساس آموزههای ساختارگرایی میپردازد.