تحلیل زمان روایی رمان "مملکة الغرباء" اثر الیاس خوری، براساس دیدگاه روایتی ژرارژنت
نویسندگان
1 دانشیار دانشگاه شهید مدنی آذربایجان
2 کارشناس ارشد زبان و ادبیات عربی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان
doi
10.22034/mcal.2020.1893چکیده
"الیاس خوری" به عنوان نویسندهای آوانگارد و صاحب سبک پسامحفوظی شناخته میشود؛ رمان او "مملکة الغرباء" داستانی سیاسی- عاشقانه است که عنصر زمان روایت، در ساختار روایی این رمان، مؤلفهایی قابل توجه به شمار میرود. کاملترین تئوری که در تکوین زمان روایی در حوزة روایتشناسی مطرح شده است، نظریهی "ژرار ژنت" فرانسویی است که وی نظریة زمان در روایت خود را در سه محور نظم، تداوم و بسامد مطرح میسازد. این جستار با تکیه بر روش توصیفی-تحلیلی درصدد بررسی مؤلفههای زمان روایی رمان "مملکة الغرباء" براساس نظریهی ژرار ژنت است تا به میزان تطبیق این مؤلفهها بر ساختار زمان روایی رمان دست یابد و هدف نویسنده از کاربست آنها را متوجه شود. بررسی زمان روایت نشان میدهد که روند روایت در این رمان بر اساس شکست زمان و پیشنگری و پسنگریهای نامتناسب میباشد همچنین ساختار زمان روایت ساختاری مدور است که از طریق استمرار گذشته در حال و تکرار حوادث از طریق تاریخ بیان میشود. "الیاس خوری" با استفاده از تکنیک هنری توانسته به بیان روایتهای گذشتهنگر و آیندهنگر بپردازد. او با استفاده از درنگ توصیفی، توصیف، اعمال نثر شاعرانه و افعال انشایی، سرعت روایت را کند میکند و با کارگیری حذف و تلخیص برای سرعت بخشیدن به روایت تلاش میکند.