اثربخشی آموزش رفتارهای اجتماعی مطلوب تحصیلی بر خودناتوانسازی و تنیدگی تحصیلی دانشآموزان پسر دوره متوسطه دوم
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان(خوراسگان)، اصفهان، ایران.
2 دانشیار دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان(خوراسگان)، اصفهان، ایران.
3 دانشیار گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان(خوراسگان)، اصفهان، ایران.
doi
10.22038/mjms.2020.18531چکیده
مقدمه و هدف: خودناتوانسازی و تنیدگی تحصیلی سبب میشود تا دانشآموزان نسبت به وظایف تحصیلی خود احساس مسئولیت ننموده و عملکرد تحصیلی پایینی از خود نشان دهند. بر همین اساس پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش رفتارهای اجتماعی مطلوب تحصیلی بر خودناتوانسازی و تنیدگی تحصیلی دانشآموزان پسر دوره متوسطه دوم انجام گرفت.روش کار: پژوهش حاضر نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون- پسآزمون با گروه گواه و دوره پیگیری دو ماهه بود. جامعه آماری مطالعه حاضر دانشآموزان پسر مقطع متوسطه دوم شهر قم در سال تحصیلی 99-1398 به تعداد 12045 نفر بود. در این پژوهش تعداد 50 دانشآموز با روش نمونهگیری دردسترس انتخاب و با گمارش تصادفی در گروههای آزمایش و گواه گمارده شدند. گروه آزمایش مداخله آموزش رفتارهای اجتماعی مطلوب تحصیلی را طی دو و نیم ماه در 10 جلسه 90 دقیقهای دریافت نمودند. پرسشنامههای مورد استفاده در این پژوهش شامل پرسشنامه خودناتوانسازی تحصیلی و تنیدگی تحصیلی بود. دادههای حاصل از پژوهش به شیوه تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافتهها: نتایج نشان داد که آموزش رفتارهای اجتماعی مطلوب تحصیلی بر خودناتوانسازی و تنیدگی تحصیلی دانشآموزان پسر دوره متوسطه دوم تأثیر معنادار داشته (p <0/001) و این اثر را در طول زمان نیز پایدار مانده است. بدین صورت که این مداخله توانسته منجر به کاهش خودناتوانسازی و تنیدگی تحصیلی دانشآموزان شود.نتیجهگیری: یافتههای پژوهش حاضر بیانگر آن بودند که آموزش رفتارهای اجتماعی مطلوب تحصیلی با بهرهگیری از مفاهیمی همانند تعامل مثبت، مسئولیتپذیری، پیروی از راهنماییهای معلم، ارتباط بین فردی، مهارت حل مسئله، خودکارآمدی تحصیلی و تلاش برای پیشرفت میتواند به عنوان یک آموزش کارآمد جهت کاهش خودناتوانسازی و تنیدگی تحصیلی دانشآموزان مورد استفاده قرار گیرد.