اثربخشی درمان مبتنی بر خودشفقتی بر پرخاشگری و تابآوری دانشآموزان دختر مبتلا به اختلال نافرمانی مقابلهای
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد روان شناسی بالینی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران جنوب، تهران، ایران. (نویسنده مسئول)
2 کارشناسی ارشد روان شناسی بالینی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران جنوب، تهران، ایران.
3 کارشناسی ارشد روان شناسی بالینی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران جنوب، تهران، ایران.
doi
10.22038/mjms.2021.18923چکیده
زمینه و هدف: اختلال نافرمانی مقابلهای، آسیبهای روانشناختی، هیجانی و تحصیلی فراوانی برای دانشآموزان ایجاد میکند. بر همین اساس پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر خودشفقتی بر پرخاشگری و تابآوری دانشآموزان دختر مبتلا به اختلال نافرمانی مقابلهای انجام گرفت.مواد و روشها: پژوهش حاضر نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون- پسآزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری پژوهش شامل دانشآموزان دختر مبتلا به اختلال نافرمانی مقابلهای شهر تهران در سال تحصیلی 98-1397 بود. در این پژوهش تعداد 30 دانشآموز دختر مبتلا به اختلال نافرمانی مقابلهای با روش نمونهگیری تصادفی خوشهای انتخاب و با گمارش تصادفی در گروههای آزمایش و گواه گمارده شدند (هر گروه 15 دانشآموز). گروه آزمایش مداخله درمان مبتنی بر خودشفقتی را طی دو و نیم ماه در 10 جلسه 75 دقیقهای دریافت نمودند. پرسشنامههای مورد استفاده در این پژوهش شامل پرسشنامه ارزیابی سلامت روان کودکان و نوجوانان، پرسشنامه پرخاشگری و پرسشنامه تابآوری بود. دادههای حاصل از پژوهش به شیوه تحلیل کوواریانس چندمتغیری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافتهها: نتایج نشان داد که درمان مبتنی بر خودشفقتی بر پرخاشگری و تابآوری دانشآموزان دختر مبتلا به اختلال نافرمانی مقابلهای تأثیر معنادار دارد (p<0/001). بدین صورت که این درمان توانسته منجر به کاهش پرخاشگری و افزایش تابآوری دانشآموزان دختر مبتلا به اختلال نافرمانی مقابلهای شود.نتیجهگیری: یافتههای پژوهش حاضر بیانگر آن بودند که درمان مبتنی بر خودشفقتی با بهرهگیری از فنونی همانند آموزش آگاهی از تجربیات مثبت و منفی، ایجاد تجربههای مثبت از طریق تجسم ذهنی، آموزش ابراز شفقت و اصلاح رفتار از طریق تقویت کنندههای محیطی میتواند به عنوان یک درمان کارآمد جهت کاهش پرخاشگری و بهبود تابآوری دانشآموزان مبتلا به اختلال نافرمانی مقابلهای مورد استفاده قرار گیرد.