رسالت باورهای عامیانه در رمان «ریح الجنوب» با تکیه بر تابو و خرافه
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای زبان و ادبیات عربی، دانشگاه یزد
2 دانشیار گروه زبان و ادبیات عربی، دانشگاه یزد
3 دانشیار گروه زبان و ادبیات عربی، دانشگاه یزد
4 دانشیار گروه زبان و ادبیات عربی، دانشگاه یزد
doi
10.22034/mcal.2020.11352.1870چکیده
فرهنگ عامیانه، فرهنگ و دانش بومی است که امور ملموس و غیرملموسی مانند عقاید، آداب و رسوم، دانش، تکنولوژی و طبابت عمومی را شامل میشود. تابو و خرافه، باورهای عامیانهای هستند که انعکاس آنها در متون ادبی، تأثیر زیادی بر افکار و باورهای تودههای مردم دارد. "عبدالحمید بن هدوقة" نویسندة الجزایری در رمان "ریح الجنوب" جلوههایی از فرهنگ عامیانه را به تصویر کشیده است. این پژوهش به روش توصیفی – تحلیلی و نقدی ضمن بررسی موضوعات و اهدافی که نویسنده برای بیان آنها از عناصر تابو و خرافه استفاده نموده، به این نتیجه رسید که هدف نویسنده از پرداختن به ویژگیها و شاخصههای اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی کشور و توصیف الجزایر سنتی و مقایسة آن با الجزایر مدرن و امروزی، ترسیم بهتر چالشهای فکری نسل جوان و گذشته و به نقدکشیدن این سنتها بودهاست. وی این سنتها را با در نظرگرفتن مقتضیات زمانه و سیر تحول داستان، در طیف وسیعی از تابوها و خرافهها به تصویر کشیده؛ تابوی جزاء، مکان، انحصار زن و محدودیت معاشرت اجتماعی دختران، مصادیقی از تابوها و قراردادن ظروف سفالین روی قبرها به منظور سیرابکردن روح آنها، اعتقاد به پرخوری در مراسم عزای متوفی با هدف رساندن رحمت و ثواب بیشتر به وی، نسبتدادن بروز مشکلات و حوادث ناگوار به جن و ارواح و زبان گذاشتن دراویش بر داسهای گداخته برای استجابت دعای نزول باران، نمونههای آشکاری از خرافات در رمان ریح الجنوب است.