شناسایی و اولویت بندی عوامل پیشران مدل سازمانهای تیم محور با رویکرد نوآوری سازمانی در دوران شیوع کووید 19

نویسندگان

1 استادیار گروه مدیریت، واحد نیشابور، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ایران

2 استادیار گروه آمار، واحد نیشابور، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ایران

3 دانشجوی دکتری، گروه مدیریت آموزشی، واحد نیشابور، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ایران.

4 دانشیار گروه مدیریت آموزشی، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران (نویسنده مسئول)

doi
10.22038/mjms.2021.19730
چکیده

مقدمه: با توجه به تغییر و تحولاتی که در درون و بیرون سازمانها صورت گرفته نیاز سازمان به خلاقیت، نوآوری، بیشتر احساس می‎شود در این راستا استفاده از تیم سازمانها را در این مهم یاری می‎سازد. پژوهش حاضر با هدف بررسی و اولویت بندی عوامل پیشران مدل سازمانهای تیم محور با رویکرد نوآوری سازمانی در دوران شیوع کووید 19 انجام گرفته است.روش کار:  روش تحقیق آمیخته کمی‎و کیفی و از نظر هدف اکتشافی می‎باشد.  جامعه آماری کلیه کارکنان مراکز رشد و پارک­های علم و فناوری در خراسان رضوی بوده که بر اساس فرمول کوکران 105 نفر به عنوان نمونه  انتخاب شده اند. ابزار جمع‌آوری اطلاعات در بخش کیفی شامل مصاحبه نیمه ساختاریافته و در بخش کمی، پرسشنامه محقق ساخته بود.نتایج: نتایج کلی تحقیق حاکی از آن است که در مدل سازمان تیم محور با رویکرد نوآوری سازمانی ابعاد سازمان تیم محور شامل فرآیندهای تیمی، نتایج تیمی، زمینه سارمانی، رفتاری و محیطی می‎باشد و ابعاد نوآوری سازمانی شامل نوآوری اداری، نوآوری تولیدی، نو اوری فرآیندی، نوآوری مدیریتی، نوآوری بازاریابی، نوآوری ساختاری، نوآوری فردی، نوآوری فنی، نوآوری خدماتی و نوآوری اکتشافی بوده است. همچنین اولویت بندی ابعاد  سازمان تیم محور با رویکرد تیم محور، بعد رفتاری در مرتبه اول قرار گرفته است. پس از آن زمینه سازمانی و فرآیندهای تیمی‎و نتایج تیمی‎به ترتیب در مراتب دوم تا چهارم قرار دارند.نتیجه گیری: می‎توان گفت که نوآوری سازمانی، نوآوری ساختاری به لحاظ اهمیت در اولویت اول و پس از آن نوآوری تولیدی در اولویت دوم قرار گرفته است.