پیش بینی توسعة حرفه‌ای اعضای هیات علمی دانشگاه بوعلی سینا از طریق عوامل انگیزشی

نویسندگان

1 دانشیار، گروه علوم تربیتی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران.

2 کارشناس ارشد برنامه ‏ریزی درسی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران

doi
چکیده

هدف پژوهش حاضر، تعیین رابطه بین عوامل انگیزشی و توسعة حرفه‏ ای اعضای هیأت دانشگاه بوعلی سینا بود. روش پژوهش، توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه آماری پژوهش را اعضای هیأت علمی دانشگاه بوعلی سینا به تعداد 453 نفر تشکیل می ‏دهد. از بین اعضای هیأت علمی با روش نمونه‏ گیری تصادفی طبقه‏ای، 196 نفر به عنوان نمونه استادان با استفاده از جدول تعیین حجم نمونه کرجسی و مورگان، انتخاب شد. ابزار جمع‏ آوری داده‏ ها شامل دو پرسشنامه عوامل انگیزشی و توسعه حرفه‏ ای اعضای هیأت علمی بود. اطلاعات جمع‏ آوری شده در دو سطح آمار توصیفی و آمار استنباطی شامل ضریب همبستگی و رگرسیون چندگانه با روش گام به گام مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته­ های پژوهش نشان داد که در مجموع، میانگین عوامل انگیزشی اعم از درونی و بیرونی و تمامی مؤلفه ­های توسعه حرفه ای اعضای هیأت علمی مورد بررسی، بالاتر از حد متوسط قرار دارد. بین عوامل انگیزشی اعم از درونی و بیرونی با توسعه حرفه حرفه ­ای اعضای هیأت علمی، رابطه همبستگی مثبت و معنی ­داری وجود دارد. به‏ علاوه، یافته­ های پژوهش نشان داد که عامل انگیزش بیرونی بیش از عامل انگیزش درونی بر توسعه حرفه‌ای اعضای هیأت علمی تأثیر دارد و به تنهایی توانسته است بیش از 58 درصد تغییرات توسعه حرفه ‏ای آن‏ ها را تبیین نماید و زمانی که این عامل با عامل انگیزش درونی همراه شده است، توانسته‏ اند در کنار یکدیگر، نزدیک به 63 درصد از تغییرات توسعه حرفه ای اعضای هیأت علمی را تبیین ‌نمایند.