نقد و بررسی رمان ثلاثیة غرناطة، اثر رضوی عاشور از منظر خلاقیت های شخصیت‌پردازانه

نویسندگان

1 دانشجوی دکترای رشته زبان و ادبیات عرب، دانشگاه رازی

2 استاد گروه زبان و ادبیات عرب دانشگاه رازی

3 استادیار گروه زبان و ادبیات عرب دانشگاه رازی

4 دانشیار گروه زبان و ادبیات عرب، دانشگاه رازی

doi
10.22034/mcal.2019.1461
چکیده

رضوی عاشور نویسنده مصری با ثلاثیة غرناطة (سه گانه گرانادا) یکی از شناخته­شده­ترین نویسندگان در جهان عرب است. این رمان، دارای شخصیت‌های متعدد اصلی و فرعی است که نویسنده در شخصیت­پردازی همه‌ی آن­ها سنجیده و با دقت نظر عمل کرده است. هدف اصلی این پژوهش، بررسی خلاقیت­های هنری نویسنده در خلق شخصیت­های منحصر به فرد است. روش انجام پژوهش، کتابخانه­ای  با رویکردی تحلیلی و نقادانه است. نتیجه‌ی کلی مقاله این است که عاشور، رویکردی عمدتاً نمایشی در پیش گرفته تا شخصیت­پردازی رمان از اعتبار هنری و زیبایی­شناسانه‌ی بیشتری برخوردار باشد و موفّق شده عنصر گفتگو را هنرمندانه در خدمت عنصر شخصیت­پردازی قرار دهد، به عبارتی او با توفیق در زمینه‌ی استفاده از عنصر گفتگو در جهت شخصیت‌پردازی، چندآوایگی و چند صدایی، رمانش را نیز تضمین کرده است. عاشور از هر نوع امکانات سنتی و مدرن داستان­گویی که در اختیار داشته چون توصیف ظاهر شخصیت، تیپ­سازی، آشنایی‌زدایی، آیرونی، تمایزبخشی بین شخصیت­ها و.. بهره برده است تا شخصیت­هایی منحصر به فرد بیافریند. ذکر این نکته ضروری است که عنصر شخصیت در این رمان با وجود پرحادثه بودن، همواره در محوریت و اولویت رمان قرار دارد، بنابراین رمان ثلاثیة غرناطة را می­توان رمان شخصیت قلمداد کرد.