ارزیابی کیفیت تدریس اعضای هیأت علمی دانشگاه فرهنگیان از دیدگاه دانشجویان: مطالعه موردی پردیس شهید باهنر و شهید مقصودی همدان
doi
چکیده
مهمترین ابزار تعیین کیفیت یک فرایند و برنامه آموزشی، ارزشیابی آن است. در دنیای امروز، دانشگاهها سه ماموریت اصلی آموزش، پژوهش و ارائه خدمات را برعهده دارند. پژوهش حاضر با هدف ارزیابی کیفیت تدریس اعضای هیات علمی دانشگاه فرهنگیان در استان همدان از دیدگاه دانشجویان انجام گرفته است. این پژوهش، مطالعهای توصیفی از نوع پیمایشی است. جامعه مورد مطالعه شامل کلیه دانشجویان دختر و پسر ورودیهای سالهای تحصیلی 1391و1392 پردیس شهید باهنر و مقصودی بوده که شامل 1170 نفر میباشند. نمونهآماری این پژوهش شامل530نفر از دانشجویان بوده است که به صورت تصادفی انتخاب شده اند. ابزار اندازهگیری پرسشنامه مقیاس مای کورس میباشد. پرسشنامه شامل 50 سوال براساس طیف 5 گزینه ای لیکرت و شامل 8 مؤلفه( مدیریت کلاس، رفتار مناسب کلاسی، تمرکز و حفظ توجه به درس، آماده کردن مرور و تمرین، مهارتهای پرسشگری، استفاده از روشهای مختلف آموزش، برقراری جو مثبت و میزان بیان راهبردهای حل مساله در کلاس) میباشد. اعتبار پرسشنامه براساس ضریب آلفای کرونباخ برآورد گردیده است. تجزیه و تحلیل یافتههای پژوهش نشان داد t مشاهده شده در سطح 05/0≥p معنی دار بوده است. بنابراین بین مؤلفههای کیفیت تدریس اساتید در دو پردیس شهید مقصودی و شهید باهنر تفاوت معنی دار وجود دارد. بین مؤلفههای هشت گانه کیفیت تدریس برحسب دروس تخصصی و عمومی تفاوت معنی دار وجود دارد. میزان کیفیت تدریس دروس عمومی در مؤلفههای هشت گانه کمتر از دروس تخصصی بوده است. براساس یافتههای پژوهش کیفیت تدریس اعضای هیات علمی و مدرسان پردیسهای دانشگاه فرهنگیان استان همدان در مؤلفههای مقیاس مایکورس از دیدگاه دانشجویان، بیش از سطح متوسط ارزیابی میشود. با توجه به اهمیت ارزیابی در بهبود کیفیت آموزش در نظام عالی پیشنهاد می شود ارزشیابی کیفیت تدریس اساتید به طور مستمر با هدف ارتقای وضعیت موجود صورت پذیرد.