مدلسازی عددی لوله گرمایی به منظور استفاده در خنککاری پیل سوختی غشاء پلیمری
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
2 دانشیار، گروه مهندسی مکانیک، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
3 دانشیار، گروه مهندسی مکانیک، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
4 دانشیار، پژوهشکده مواد و انرژی، اصفهان، ایران،
5 دکتری، دانشکده فنی و مهندسی، اصفهان، ایران
doi
10.22034/jmeut.2022.11538چکیده
مدیریت گرما در پیل جهت نگه داشتن دمای آن در یک بازه دمایی محدود و مناسب (60-80 درجه سلسیوس) و تلاش جهت یکنواختی توزیع دما در پیل ضروری است؛ زیرا کنترل دمایی پیل سوختی، تأثیر زیادی بر کارایی، بازده و عمر مفید پیل سوختی غشاء پلیمری دارد. یکی از روش های خنک کاری پیل استفاده از مکانیزم تغییر فاز برای کنترل دمایی غیر فعال پیل است. لوله گرمایی، با استفاده از این مکانیزم امکان کنترل یکنواخت دمایی پیل را بدون استفاده از توان پمپ و به صورت غیر فعال فراهم می کند. در این مقاله یک لوله گرمایی برای خنک کاری پیل با توان پایین پیل 200 واتی پیشنهاد شده است و به مدلسازی دو فازی و گذرا لوله گرمایی با سیال کاری آب؛ پرداخته شده است. برای بررسی عملکرد لوله گرمایی، مدل حجم سیال و مدل محیط متخلخل استفاده شده است. بررسی همزمان فرایندهای تبخیر و میعان در لوله گرمایی، با نوشتن یک کد کامپیوتری و اضافه کردن آن به نرم افزار Fluent انجام شده است. تطابق خوبی بین دادههای تجربی و مدل عددی حاضر وجود دارد و مشاهده میشود که مدل حجم سیال میتواند مدل مناسبی برای پدیدههای پیچیده در لوله گرمایی باشد. نتایج نشان میدهند که به کمک خنککاری با لوله گرمایی، دمای بخش تبخیرکن که همان دمای صفحات دو قطبی پیل است، 69 درجه سلسیوس است که این مقدار در محدوده مناسب عملکرد پیل قرار دارد. در واقع لوله گرمایی قادر به دفع مناسب گرمای پیل بوده است؛ ضمن این که توزیع دما داخل پیل نیز نسبتاً یکنواخت است. مقادیر پایین محاسبه شده برای مقاومت حرارتی لوله گرمایی، نشان دهنده بهبود عملکرد سیستم خنککاری پیل سوختی است.