اثر فضای‌سبز بر قیمت مسکن با استفاده از مدل قیمت‌گذاری هدونیک (مطالعه موردی: شهر یزد)

نویسندگان

1 گروه اقتصاد، دانشکده اقتصاد، مدیریت و حسابداری، دانشگاه یزد، یزد، ایران

2 گروه محیط زیست، دانشکده منابع‌طبیعی و کویرشناسی، دانشگاه یزد، یزد، ایران.

3 گروه اقتصاد، دانشکده اقتصاد، مدیریت و حسابداری، دانشگاه یزد، یزد، ایران

doi
10.22059/jes.2021.331811.1008237
چکیده

برای بیان نقش و اهمیت ‌محیط‌زیست و تبدیل آن‌ها به ارزش‌های پولی لازم است کالاها و خدمات آن با استفاده از روش‌های مناسب ارزش‌گذاری شوند. امروزه ارزش‌گذاری اقتصادی، ابزار مدیریتی مؤثر برای مدیران جهت تصمیم‌گیری در زمینه برنامه‌ریزی طرح‌های توسعه‌ای است. از این‌رو مطالعه حاضر با هدف بررسی اثر فضای‌سبز بر قیمت واحدهای مسکونی در پارک هفت تیر یزد انجام گرفته‌ است. بدین منظور از روش هدونیک برای ارزش‌گذاری فضای‌سبز استفاده شد و در این راستا 15 فاکتور شامل متغیرهای فیزیکی، محیطی و دسترسی در نظر گرفته شد. به منظور تجزیه‌و‌تحلیل داده‌ها از روش حداقل مربعات معمولی (OLS) و نرم‌افزار EViews استفاده شد. نتایج نشان داد که از میان 15 متغیر مستقل، متغیرهای توضیحی قیمت هر متر مربع زمین، سطح زیربنا، پارکینگ، فاصله تا خیابان اصلی و فاصله تا پارک به ترتیب با ضریب 95/0، 89/0، 26/0-، 19/0- و 15/0 درصد در قیمت واحدهای مسکونی مؤثر هستند (P <0.05). قیمت هر متر مربع زمین بیشترین تأثیر را بر متغیر وابسته (قیمت کل مسکن) دارد. یافته‌های پژوهش حاکی از آن است که روش قیمت‌گذاری هدونیک با در نظر داشتن عوامل مؤثر بر متغیر وابسته، باعث ایجاد ارتباط بین متغیرهایی چون قیمت منازل مسکونی به‌عنوان یک کالای بازاری و ارزش تفریحی پارک می‌شود .