بررسی وضعیت نیترات در آب آشامیدنی و سبزیجات در شهرستانهای سوادکوه و سیمرغ و ارتباط آن با شیوع سرطانهای گوارشی
نویسندگان
1 گروه علوم آّب وخاک، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران
2 مرکز تحقیقات سرطان گوارش، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران
3 مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی مازندران، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، ساری، ایران
4 گروه علوم آّب وخاک، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران
5 بخش تحقیقات خاک و آب، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی مازندران، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، ساری، ایران
doi
10.22059/jes.2021.332547.1008239چکیده
یکی از موضوعات بحث برانگیز در خصوص آلودگی منابع آب و محصولات کشاورزی، ارتباط بین مصرف نیترات و خطر سرطان میباشد. در این پژوهش ابتدا دو منطقه با بروز بالا (شهرستان سوادکوه) و بروز پایین (شهرستان سیمرغ) مشخص و اطلاعات بیماران سرطانی بین سالهای 1395-1393 تهیه گردید. غلظت نیترات در 30 نمونه سبزیجات و آب آشامیدنی هر شهرستان آنالیز گردید. نتایج نشان داد باقیمانده نیترات در سبزیجات مصرفی شهرستانهای سوادکوه، شامل گوجه فرنگی، خیار و سیر (به ترتیب با غلظتهای 251، 264 و 3398 میلیگرم در کیلوگرم وزن تازه)، و سیمرغ شامل گوجه فرنگی، خیار و سیر (به ترتیب با غلظتهای 161، 165 و 2259 میلیگرم در کیلوگرم وزن تازه) بیشتر از مرز بیشینه (به ترتیب 120، 90 و 500 میلیگرم در کیلوگرم) بود. بیشترین و کمترین غلظت نیترات در هر دو شهرستان سوادکوه و سیمرغ به ترتیب در سبزیجات سیر و پیاز مشاهده شد. غلظت نیترات آب آشامیدنی در سوادکوه و سیمرغ به ترتیب 8/15 و 3/10 میلیگرم در لیتر بود. در هر دو شهرستان غلظت نیترات آب زیر حد مجاز بود که نقشی در بروز سرطانهای گوارشی نداشتند. بین غلظت نیترات در اسفناج، سیر، شاهی و پیاز و بروز سرطانهای گوارشی رابطه معنیدار آماری مشاهده شد.
