مقایسه اثربخشی آموزش برنامه فرندز و بازی‌درمانی به روش شناختی-رفتاری بر سازگاری کودکان مبتلا به سرطان

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری روان‌شناسی سلامت، گروه روان‌شناسی، واحد تنکابن، دانشگاه آزاد اسلامی، تنکابن، ایران

2 دانشیار گروه روان شناسی، واحد تنکابن، دانشگاه آزاد اسلامی، تنکابن ، ایران

3 دانشیار گروه روان شناسی، واحد تنکابن، دانشگاه آزاد اسلامی، تنکابن ، ایران

4 دانشیار گروه روان شناسی، واحد تنکابن، دانشگاه آزاد اسلامی، تنکابن ، ایران

doi
10.22038/mjms.2021.19838
چکیده

مقدمهپژوهش­ها نشان دادند که کودکان مبتلا به سرطان، علاوه بر مشکلات جسمانی، دارای مشکلات روانی مانند عدم سازگاری هستند. این پژوهش با هدف تعیین و مقایسه اثربخشی آموزش برنامه فرندز و بازی­درمانی بر سازگاری کودکان مبتلا به سرطان انجام شد.روش کارروش پژوهش از بعد هدف کاربردی و از بعد شیوه اجرا، نیمه­آزمایشی با طرح پیش­آزمون-پس­آزمون با دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل بود. از جامعه آماری کودکان 7 تا 12 ساله مبتلا به سرطان مراجعه کننده به بیمارستان لقمان تهران با استفاده از روش در دسترس 45 نفر از آنها به عنوان نمونه پژوهشی انتخاب شد و به صورت تصادفی در سه گروه برنامه فرندز، بازی درمانی شناختی-رفتاری و کنترل جایگزین شدند. ابزار پژوهش، پرسشنامه سازگاری کودکان دخانچی بود. بعد از گردآوری داده­های پژوهش، با استفاده از نرم­افزار SPSS  و آزمون­های کواریانس و بن­فرونی برای تحلیل استفاده شد.نتایجنتایج کواریانس نشان داد که هر دو روش فرندز و بازی­درمانی بر افزایش سازگاری کودکان مبتلا به سرطان موثر است (001/0˂p، 396/33=F). آزمون تعقیبی بن فرونی نشان داد که روش فرندز موثرتر از روش بازی­درمانی شناختی-رفتاری بر سازگاری کودکان مبتلا به سرطان بود (001/0˂p).نتیجه­ گیریهر دو روش فرندز و بازی­درمانی شناختی-رفتاری بر سازگاری کودکان مبتلا به سرطان تاثیر دارد اما روش فرندز بیشتر از بازی­درمانی شناختی-رفتاری بود.