مقایسه اثربخشی آموزش برنامه فرندز و بازیدرمانی به روش شناختی-رفتاری بر سازگاری کودکان مبتلا به سرطان
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری روانشناسی سلامت، گروه روانشناسی، واحد تنکابن، دانشگاه آزاد اسلامی، تنکابن، ایران
2 دانشیار گروه روان شناسی، واحد تنکابن، دانشگاه آزاد اسلامی، تنکابن ، ایران
3 دانشیار گروه روان شناسی، واحد تنکابن، دانشگاه آزاد اسلامی، تنکابن ، ایران
4 دانشیار گروه روان شناسی، واحد تنکابن، دانشگاه آزاد اسلامی، تنکابن ، ایران
doi
10.22038/mjms.2021.19838چکیده
مقدمهپژوهشها نشان دادند که کودکان مبتلا به سرطان، علاوه بر مشکلات جسمانی، دارای مشکلات روانی مانند عدم سازگاری هستند. این پژوهش با هدف تعیین و مقایسه اثربخشی آموزش برنامه فرندز و بازیدرمانی بر سازگاری کودکان مبتلا به سرطان انجام شد.روش کارروش پژوهش از بعد هدف کاربردی و از بعد شیوه اجرا، نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون-پسآزمون با دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل بود. از جامعه آماری کودکان 7 تا 12 ساله مبتلا به سرطان مراجعه کننده به بیمارستان لقمان تهران با استفاده از روش در دسترس 45 نفر از آنها به عنوان نمونه پژوهشی انتخاب شد و به صورت تصادفی در سه گروه برنامه فرندز، بازی درمانی شناختی-رفتاری و کنترل جایگزین شدند. ابزار پژوهش، پرسشنامه سازگاری کودکان دخانچی بود. بعد از گردآوری دادههای پژوهش، با استفاده از نرمافزار SPSS و آزمونهای کواریانس و بنفرونی برای تحلیل استفاده شد.نتایجنتایج کواریانس نشان داد که هر دو روش فرندز و بازیدرمانی بر افزایش سازگاری کودکان مبتلا به سرطان موثر است (001/0˂p، 396/33=F). آزمون تعقیبی بن فرونی نشان داد که روش فرندز موثرتر از روش بازیدرمانی شناختی-رفتاری بر سازگاری کودکان مبتلا به سرطان بود (001/0˂p).نتیجه گیریهر دو روش فرندز و بازیدرمانی شناختی-رفتاری بر سازگاری کودکان مبتلا به سرطان تاثیر دارد اما روش فرندز بیشتر از بازیدرمانی شناختی-رفتاری بود.