بررسی ابعاد و طبقهبندی شاخصهای تابآوری محلات شهری در برابر سیلاب مطالعه موردی: محلات سیاحی و عین دو شهر اهواز
نویسندگان
1 گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
2 گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.
3 گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
doi
10.22034/jsc.2024.388939.1689چکیده
پژوهش حاضر باهدف بررسی ابعاد و طبقهبندی شاخصهای تابآوری محلات سیاحی و عین دو شهر اهواز در برابر سیلاب تدوینشده است. این پژوهش به لحاظ هدف کاربردی - نظری و ازلحاظ ماهیت و روش، توصیفی- تحلیلی است. جهت طبقهبندی شاخصها از آزمونهای تی تک نمونهای، تی مستقل و آزمون فریدمن استفاده گردید است؛ که با روش نمونهگیری هدفمند 380 نفر از سرپرستان خانوار ساکن این محلات برگزیده توزیع گردید. برای بررسی وضعیت اثرات تابآوری سیل در محلات موردمطالعه از ابزار رگرسیون و شاخصهای (درمانی، بیمارستانی، راه شریانی، آتشنشانی، نوع ساختوساز و نوع بافت محلات) استفاده و برای وزن دهی به شاخصهای موردمطالعه و دادههای فضایی از روش خودهمبستگی فضایی ابزار Weights Manager موجود در نرمافزار Geoda و محیط نرمافزار ArcGis استفاده شد. نتایج حاصل از پژوهش نشان میدهد که بین محلات موردمطالعه ازنظر شاخصهای تابآوری در برابر سیل، تفاوت وجود دارد. میانگین نمرات میزان تابآوری نهادی ساکنان محله عین دو برابر با (49/79) و برای ساکنان محله سیاحی برابر با (22/84) بهدستآمده است که نشان میدهد میزان تابآوری نهادی ساکنان محله سیاحی بیشتر از ساکنان محله عین دو بوده است. همچنین با توجه به نتایج حاصل از آزمون T و بر اساس سطح معناداری (Sig) کمتر از 05/0، بین محلات سیاحی و عین دو ازنظر شاخص تابآوری اقتصادی و نهادی تفاوت معناداری وجود دارد.