تحلیلی بر امنیت فضاهای محلات شهری از دید کاربران، نمونه مطالعه فضاهای محلات بافت تاریخی شهر بوشهر

نویسندگان

1 گروه معماری، استادیار دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران

2 گروه معماری، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه خلیج فارس، بوشهر، ایران

3 گروه معماری، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه خلیج فارس، بوشهر، ایران

doi
10.22059/jes.2021.311345.1008077
چکیده

اگرچه بیش از نیم قرن از ظهور اولین نظریات در باب امنیت محیطی در جهان می‌گذرد؛ اما همچنان اهمیت توجه به آن در نظام مدیریت شهری ایران مغفول مانده است. از همین‌رو، پژوهش حاضر با هدف ارزیابی امنیت محیطی در محلات بافت تاریخی شهر بوشهر، به تحلیل متغیرهای آن پرداخته است. روش پژوهش حاضر توصیفی تحلیلی و مبتنی بر مطالعات اسنادی و پیمایش میدانی است. در ابتدا متغیرهای امنیت فضاهای شهری از ادبیات موضوعی گردآوری شده و سپس به کمک پرسشنامه برای چهار محله در بافت تاریخی شهر بوشهر تکمیل شده است. جامعه آماری، دانشجویان دانشکده هنر و معماری دانشگاه خلیج فارس بوشهر هستند که شناخت کافی نسبت به محدوده مورد مطالعه دارند. همچنین حجم نمونه با توجه به مدل تحلیلی مورد استفاده، 100 مورد بوده است که بیش از 3 برابر تعداد متغیرها (سوالات پرسشنامه) است. پس از تکمیل پرسشنامه‌ها، داده‌ها در نرم‌افزار SPSS وارد شده و به کمک مدل تحلیل عاملی اکتشافی مورد بررسی قرار گرفته‌اند. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد 9 عامل «رفتارهای اجتماعی»، «مدیریت و نگهداری»، «ماندگاری اهالی»، «نظارت رسمی»، «نظارت غیررسمی»، «قلمروگرایی»، «آرامش محیطی»، «مرزبندی نواحی» و «هراس انگیزی محیط» در تبیین امنیت فضاهای شهری در محلات نقش دارند.