تعیین و اولویت بندی معیارهای موثر در تاب آوری انرژی در محیط شهری با استفاده از فرآیند تحلیل سلسله مراتبی فازی (FAHP)

نویسندگان

1 گروه مدیریت محیط زیست، دانشکده منابع طبیعی و محیط زیست، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

2 دانشکده مکانیک، دانشگاه صنعتی شریف، تهران، ایران

3 عضو هیئت مدیره مؤسسه تحقیقات خاک و آب، کرج، ایران

4 دانشکده تحصیلات تکمیلی علوم انسانی و اجتماعی، دانشکده تحصیلات تکمیلی علوم پیشرفته و مهندسی، دانشگاه هیروشیما، هیروشیما، ژاپن

doi
10.22059/jes.2021.322334.1008167
چکیده

امروزه حدود 60% جمعیت جهان در شهرها سکونت دارند. شهرها مصرف کننده های عمده انرژی بوده و لذا ایجاد تاب آوری شهری در حوزه انرژی امری ضروری است.تاب آوری انرژی در محیط شهری را می توان به دو دسته کوتاه مدت نظیر توان مقابله با پدیده هایی همچون زلزله و سیل ، و بلند مدت در جهت مقابله با تأثیرات منفی ناشی از پدیده اقلیم تقسیم نمود.در این مقاله با استفاده از منابع علمی، نظر سنجی از خبرگان، و روش تحلیل عاملی فازی، معیارهای اصلی به چهار دسته فنی و زیر ساختی، محیطی انسان ساخت، حکمرانی، و اجتماعی -فرهنگی تقسیم و زیر معیارهای هریک در هر دو رویکرد اولویت بندی گردیدند. در رویکرد کوتاه مدت، عوامل مؤثر در تاب آوری انرژی به ترتیب شامل ذخیره سازی انرژی، الگوی توسعۀ شهری ، برنامه ریزی آموزش و فرهنگ سازی و در بلند مدت شامل افزایش راندمان انرژی ، کاهش مصرف انرژی در ساختمان، قانون گذاری و آگاهی عمومی می باشند.همچنین با مقایسه اولویت ها در هر بخش، عوامل مشترک تأثیرگذار در هر دو دیدگاه ارائه گردیدند که می توانند ابزار مناسبی را جهت مدیریت برای برنامه ریزی به منظور توسعۀ جوامع کم کربن و تاب آور فراهم آورند.