سبک شناسی سروده «أوراس» عبدالمعطی حجازی

نویسندگان

1 دانشیار زبان و ادبیات عربی، دانشگاه کاشان

2 استادیار زبان و ادبیات عربی، دانشگاه سمنان

3 کارشناس ارشد زبان و ادبیات عربی، دانشگاه کاشان

doi
10.29252/mcal.7.12.195
چکیده

سرودة اوراس از جمله سروده‌های مهم و ماندگار شعر معاصر عربی، اثر «احمد عبد المعطی حجازی» است که ضمن تمرکز شاعر بر شکست پی در پیِ عرب­ها و ترسیم سیر قهقرایی آن امت، می‌کوشد از انقلاب الجزائر الهام گیرد تا نسل امروز را به رستاخیز و قیام وادارد. حجازی در این سروده مروری دردمندانه از سرگذشت امت عربی به مخاطب ارائه می­دهد؛ اینکه چگونه از آن عزت و عظمت نخستین دور ماندند و به تباهی کشیده شدند، شایسته است کشورهای مشرق زمین از انقلاب مردم الجزائر الگوبرداری کنند و به دفاع از حقوق خود پردازند و سرزمینشان را از دشمن خون­آشام بازستانند. در پرتو اهمیت و جایگاه سروده، این پژوهش برآن است تا به تحلیل و نقد سبک­شناسانه سروده یادشده در سه سطح فکری، ادبی و زبانی بپردازد و زیبایی­های متن را از منظر ترکیب، بافت، موسیقی، چیدمان حروف، ترفندهای بیانی و... مورد ارزیابی قرار دهد و آن را فرادید مخاطب بنهد. نتیجه آن‌ که برجستگی سطح فکری تمرکز بر عزت از دست رفته و سرافکندگی و خوارشدگی عاطفی آنان است که انقلاب الجزایر را نمونه‌ای برای تمسک به آن جهت برون‌رفت از بحران معرفی می‌کند و این مفهوم را با استفاده از سازه‌های مهم ادبی چون ناسازوارگی، نمادپردازی، حس‌آمیزی، آشنایی‌زدایی و بینامتنی –که به ادبیت متن انجامیده است- و نیز سازه‌های زبانی که در انسجام تنگاتنگی با آن مفهوم هستند، بیان داشته است.