آسیبشناسی قوانین شرکتهای سهامی با تأکید بر آراء امامخمینی
نویسندگان
1 دانش آموخته سطح چهار حوزه قم - مربی دانشگاه امام خامنه ای سپاه
2 دانشیار گروه اقتصاد و بانکداری اسلامی، دانشکده اقتصاد، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
doi
10.22091/ise.2026.14342.1076چکیده
شرکتهای سهامی، که از شرکتهای مهم در اقتصاد شمرده میشوند، در هر کشوری مطابق با اسناد بالادستی همان کشور فعالیت میکنند. در جمهوری اسلامی نیز، که تمامی فعالیتها باید مطابق با فقه امامیه باشد، ضروری است از دیدگاه فقهی به قوانین این شرکتها پرداخته شود. از طرف دیگر، بنیانگذار جمهوری اسلامی، امامخمینی، که از فقهای بزرگ بوده، در مسائل مختلف اقتصادی نظرات فقهی داشته و توجه به آنها در شکلگیری بنیانهای اقتصادی ضروری است. این در حالی است که تاکنون آسیبهای فقهی این شرکتها از دیدگاه امام خمینی بررسی نشده است. بنابراین، تحقیق حاضر در پی پاسخ به این سؤال اصلی است که «آسیبشناسی قوانین شرکتهای سهامی با تأکید بر آراء امامخمینی چگونه است؟». هدف اصلی تحقیق آن است که با یافتن آسیبهای فقهی شرکتهای مذکور، بهتدریج زمینه تطابق آنها با فقه امامیه و بهویژه فتاوای امامخمینی، فراهم شود. روش تحقیق حاضر بدین صورت است که ابتدا آراء امامخمینی در رابطه با شرکتهای سهامی مورد بررسی قرار گرفته و سپس با توجه به آنها، قانون تجارت - بهعنوان زیربنای فعالیت شرکتهای سهامی - مورد کنکاش قرار گرفته و آسیبهای فقهی آن مشخص گردد. با بررسی قوانین شرکتهای مذکور، آسیبهایی مانند عدم توجه به نظر اقلیت در مجامع تصمیمگیری، بطلان شرکت بهواسطه مرگ شرکا، فروش اموال شرکا و اخذ دیرکرد از آنان بدون کسب رضایت، سهام ممتاز، تبعیض حاصل از آن و عدم رضایت سایر سهامداران و موارد دیگر آشکار گردید. نتیجه تحقیق آن است که ساختار شرکتهای سهامی با موازین فقهی سازگار نیست؛ بنابراین لازم است قالب یا قالبهای جدیدی طراحی و جایگزین شود. در این میان، برخی با رویکرد انفعالی سعی در توجیه فقهی قوانین موجود، ولو به قیمت عدم تناسب آنها با مقاصد شریعت، داشتهاند؛ ولی راه درست، رویکرد فعالانه در قبال شرکتهای مذکور است.