جلوههای نوستالژی وارتباط آن با اغتراب مکانی، اجتماعی وروانی در دیوان «تأبّط منفی» عدنان الصائغ
نویسندگان
1 استادیار گروه زبان و ادبیات عربی دانشگاه خوارزمی، تهران
2 دانشجوی دکترای زبان وادبیات عربی، دانشگاه خوارزمی تهران
3 استاد گروه زبان و ادبیات عربی، دانشگاه خوارزمی تهران
4 استادیار گروه زبان وادبیات عربی، دانشگاه خوارزمی تهران
doi
چکیده
نوستالژی، احساس اندوه هنگام یادآوری گذشته است. این احساس، ارتباطی نزدیک با اغتراب مکانی، روانی و اجتماعی دارد و گاهی به جای یکدیگر به کار میروند. ادبیات معاصر عراق که در نیم قرن اخیر با پدیده مهاجرت اجباری یا اختیاری شاعران و اهل قلم مواجه بوده است، بستر مناسبی برای بررسی عناصر نوستالژی و اغتراب دارد. دیوان «تأبط منفی» متعلق به عدنان الصائغ شاعر مهاجر عراقی است که در سال 1993 به دلیل مشکلات سیاسی عراق را ترک کرد. این دیوان انعکاس حس اغتراب و نوستالژی وی و تمام شاعران درتبعید عراقی است. دراین پژوهش با روش توصیفی– تحلیلی، عناصر نوستالژی در دیوان او بررسی وسپس به ارتباط آنها با اغتراب مکانی، روانی و اجتماعی پرداخته شده است. نوستالژی وطن در صدر توجه عدنان الصائغ قرار دارد همچنان که کلمات مربوط به اغتراب مکانی بیشتر از کلمات اغتراب اجتماعی و روانی تکرار شده است.
