بررسی روند تغییرات مساحت آب تالاب شادگان و ارتباط آن با خشکسالی هیدرولوژی و زه آب نیشکر
نویسندگان
1 عضو هیئت علمی بخش تحقیقات بیابان موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور ،سازمان تحقیقات ،آموزش و ترویج کشاورزی ، تهران، ایران
2 عضو هیئت علمی بخش تحقیقات بیابان موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور ،سازمان تحقیقات ،آموزش و ترویج کشاورزی ، تهران، ایران
3 عضو هیئت علمی بخش تحقیقات بیابان موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور ،سازمان تحقیقات ،آموزش و ترویج کشاورزی ، تهران، ایران
doi
10.22059/jes.2021.307028.1008052چکیده
اکوسیستمهای تالابی در مناطق خشک و نیمهخشک نقش حیاتی را در اکوسیستم منطقه ایفا میکنند. خشک شدن این اکوسیستمها میتواند ناشی از عوامل انسانی و طبیعی باشد؛ خشکسالی هواشناسی ناشی از عوامل طبیعی نظیر کاهش بارش و افزایش دما و تبخیر است اما؛ در رخداد خشکسالی هیدرولوژی با وجود عوامل فوق عوامل انسانی در مدیریت آب نقش کلیدی را برعهده دارد. به منظور بررسی ارتباط خشکسالی هیدرولوژی و نقش آن بر تغییرات مساحت آب تالاب شادگان از شاخص خشکسالی جریان رودخانه (SDI) برای حوضه آبریز جراحی با تعداد 10 ایستگاه که دارای طول دوره آماری30 سال بود، استفاده شد. ویژگیهای خشکسالی هیدرولوژی شامل فراوانی تداوم و بزرگی به صورت دهه-ای برای حوضه آبریز تالاب محاسبه و تحلیل شد. از دادههای ماهواره ای لندست TM و ETM+ و OLI سالهای 1998، تا 2017 در محدوده زمانی خردادماه جهت پایش سطح آب تالاب شادگان استفاده شد. سه مرحله پیش پردازش، پردازش و پسپردازش بر روی تصاویر انجام و از طبقهبندی نظارت شده به روش ماشین بردار پشتیبان (SVM ) استفاده و تصاویر در سه کلاس آب، پوشش گیاهی و بدون پوشش یا خاک طبقهبندی شد. از طرفی دقت طبقهبندی برای تصاویر با استفاده از دو شاخص، دقت کلی و کاپا محاسبه شد.