تاثیر نوع گونه درختی بر میزان مواجهه شغلی کارگران جنگل با ارتعاش دست-بازو در کار با ارهموتوری
نویسندگان
1 گروه جنگلداری-دانشکده منابع طبیعی-دانشگاه تهران
2 البرز-کرج-میدان امام حسین (ع)-دانشکده منابع طبیعی دانشگاه تهران
3 کارشناس ارشد جنگل آموزشی و پژوهشی خیرود ، دانشگاه تهران
doi
10.22034/ijwp.2024.2027508.1658چکیده
این پژوهش با هدف اندازهگیری ارتعاش دست-بازو اپراتور ارهموتوری در عملیات قطع و بینهبری سه گونه درختی شامل ممرز، راش و انجیلی در بخش پاتم جنگل آموزشی و پژوهشی خیرود انجام شد. در این پژوهش، سه اصله درخت از گونههای ذکر شده، اندازهگیری ارتعاش بهطور همزمان در سه جهت x، y و z ارهموتوری با استفاده از دستگاه ارتعاشسنج 106 SVANTEK انجام شد. نتایج نشان داد که میانگین لرزش معادل اره موتوری در درختان انجیلی در هر سه محور بیشتر از دو گونه ممرز و راش دیگر بدست آمد. مقدار لرزش کل اره موتوری در هنگام قطع درختان ممرز، راش و انجیلی در دسته عقب به طور معنیداری بیشتر از دسته جلو به دست آمد. نتایج آزمون t نشان داد که مقدار کل لرزش اره موتوری در هنگام بینهبری ممرز، راش و انجیلی در دسته عقب به طور معنیداری بیشتر از دسته جلو است. نتایج حاصل از آزمون توکی نشان داد که میانگین کل لرزش اره موتوری در انجیلی و راش به طور معنیداری بیشتر از ممرز است. نتایج نشان داد که قابلیت انتقال لرزش در راش و انجیلی در هنگام قطع و بینهبری در دستههای جلو وعقب، به طور معنیداری بیشتر از ممرز است. نتایج نشان داد که مقدار دوره مواجهه روزانه در زمان دو ساعت و هم در زمان سه ساعت، در گونه انجیلی و راش به طور معنیداری بیشتر از ممرز بود (هم مرحله قطع و هم بینهبری). نتایج نیز نشان داد که مقدار پیشبینیگر مدت زمان ابتلا به بیماری دست سفید در زمان دو ساعت و هم در زمان سه ساعت، در گونه انجیلی و راش بهطور معنیداری بیشتر از ممرز است (هم مرحله قطع و هم بینهبری). بنابراین، پس از تصمیم گیری در مورد کاهش خطر آسیب ناشی از ارتعاش در ارهموتوری، باید کنترلهای مهندسی و مدیریتی برای کنترل خطر اجرا شود.