خنک سازی محیطهای شهری و تأثیر آن بر تغییرات اقلیمی در محلات سنتی و سکونتگاههای غیررسمی از طریق آسایش حرارتی بیرونی (نمونه موردی محلات عاملی ، قلعه ساختمان و شهرک حجت شهر مشهد)
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد طراحی شهری، باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران
2 مربی معماری ، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه صنعتی شاهرود،شاهرود، ایران
doi
10.22059/jes.2021.303914.1008022چکیده
اقلیم زمین نسبت به گذشته گرمتر شده است که توسط مشاهدات متعدد مورد تائید قرارگرفته است .در دهههای اخیر شهرها با دو چالش تأثیر تغییرات اقلیمی و کاهش آن و لزوم توجه به رشد شهرنشینی دستبهگریبان شده است. روش این تحقیق شبیهسازی مجموعه نرمافزار Envi-Met ،Leonardo و همچنین Rayman است. یافتهها نشان میدهد که هرچقدر نسبت ارتفاع به عرض بیشتر شود، دسترسی نور خورشید به محیط کمتر میشود و دمای محیط کاهش مییابد. عنصر باد نیز کمککننده به کاهش دمای محیط در درههای شهری است. علاوه بر آن کاهش سطوح نفوذناپذیر پوششهای شهری و وجود مصالح با آلبدوی بالا، باعث افزایش در تبخیر و تعرق میشود که شرایط خنکتر شدن محیطهای شهری را مهیا میکند و سبب کاهش تأثیرات نامطلوب گرمای شهری برآسایش حرارتی بیرونی میشود. همچنین نتایج نشان میدهد که ایجاد سایهاندازی از طریق ایجاد تغییرات متنوع در ساختارهای ارتفاع به عرض (H/W) که هم سایهاندازی را افزایش دهد و هم در بخشهایی راه را برای انتشار گرمای محیط بازنماید، میتواند در کاهش دمای محیط و سطوح، تأثیرگذار باشد. ازاینرو استفاده از سطوح شهری نفوذپذیر و انتخاب مصالح جدارههای ساختمانها با بازتابش کم در جذب کمتر نور خورشید تأثیرگذار است و میتواند بر خنکسازی محیطهای شهری تأثیرگذار باشد .