تبیین مؤلفه های تأثیر گذار بر رفتار حرارتی الگوهای غالب معماری مسکونی تبریز
نویسندگان
1 گروه معماری،دانشکده فنی مهندسی،دانشگاه آزاد کرج،کرج،ایران
2 گروه معماری،دانشکده مهندسی،واحد تهران شمال،دانشگاه آزاد اسلامی،تهران،ایران
doi
10.22059/jes.2021.312453.1008083چکیده
در این مقاله ، رفتارحرارتی و برودتی سه الگوی هندسی غالب مسکن از نظر موجودیت در بافت کنونی شهری سرد و خشک تبریز مورد مطالعه قرار گرفت تا مشخص گردد بهترین عملکرد مصرف متعلق به کدامین الگو و اهمیت شاخصه های طراحی به چه میزان خواهد بود . پارامترهای متغیر وابسته در این پژوهش عبارتند ز: جهتگیری ، مصالح بنایی و بازشوها ، عایق حرارتی و فرم در سه الگوی حیاط مرکزی ، تراکم %60 و بلندمرتبه. برای بررسی رفتار بناها، پس از شبیه سازی در نرم افزار اکوتکت، از نرم افزار انرژی پلاس جهت تحلیل داده ها استفاده گردید. برای اعتبارسنجی مدل، از یک برداشت میدانی نیز استفاده شد. نتایج نشان میدهد میزان انرژی لازم جهت گرمایش تقریباً سه برابرمیزان انرژی است که جهت سرمایش دربناهای مسکونی شهرتبریزمورد نیازمی باشدکه ازاین سهم بنای مسکونی حیاط مرکزی بامصرف %21.8 از کل بارسرمایشی و بنای مسکونی بلندمرتبه با مصرف %14 از کل بارگرمایشی به ترتیب به عنوان بهترین الگوی سرمایشی و گرمایشی ماههای گرم و سرد سال در این اقلیم میباشند . اولویت وزنی پارامترهای متغیر در تبریز به ترتیب عایق حرارتی 0.41 ، نوع بازشو 0.32، مصالح بنایی 0.23 و جهتگیری 0.04 میباشد .