انطباق تکنیک فاصلهگذاری بر داستان «رجل من دمشق» اثر زکریا تامر
نویسندگان
1 : استادیار گروه زبان و ادبیات عربی دانشگاه رازی، کرمانشاه
2 دانشجوی دکترای گروه زبان و ادبیات عربی دانشگاه رازی
doi
چکیده
زکریا تامر (1931) از برجستهترین داستاننویسان معاصر سوری است. او در آثار خود مشکلات انسان معاصر را از زوایای گوناگون مورد کنکاش قرار داده است، بدیهی است که چنین مضمونی ساختار و تکنیکی نو میطلبد که با سنت داستاننویسی کلاسیک عربی متفاوت باشد. ازجمله داستانهای مهمّ «تامر» که وی در آن مشکلات اجتماعی و فرهنگی انسان را در قالب یک شخصیت معیّن با اسلوبی جدید مورد بررسی قرار داده است، «رجل من دمشق» (مرد دمشقی) است. از این رو هدف پژوهش، بررسی تکنیک داستاننویسی تامر در این اثر و انطباق آن با اصول و مبانی نظریه «فاصلهگذاری» برتولت برشت است. برپایهی فرضیه بحث، مؤلّفههای این نوع داستانها در داستان کوتاه حاضر بسیار برجسته است. لذا دریافتیم زکریا تامر در داستان «رجل من دمشق» از رهگذر شخصیت اصلی داستان، مشکلات انسان در جهان کنونی را نشانه میگیرد؛ این مشکلات در قالب مسایلی چون عشق، ازدواج، آینده، خانواده، کار، غرور، عزت نفس و ... طرح شده و نگرش شخصیت اصلی داستان در قبال آنها نشان داده میشود. نگرشی که غالبا با لحنی تلخ و سیاه ارائهشده و همه هستی قهرمان داستان را فراگرفته است؛ بنمایهی اصلی و مشترک عمل، گفتار و نحوهی تفکّر این قهرمان در همهجا خمود و رخوت است.
