تحلیل عوامل مؤثر بر پایداری همکاری های مرزی؛ نمونه موردی: ایران و اقلیم کردستان عراق
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری جغرافیای سیاسی دانشگاه فردوسی مشهد
2 استادیار جغرافیای سیاسی دانشگاه تربیت مدرس
3 دانش آموخته جغرافیای سیاسی دانشگاه تربیت مدرس
doi
چکیده
همکاریهای مرزی سبب گردهمآمدن جوامع دو طرف مرز میگردد و این عامل میتواند بهصورت بالقوه برای تبدیل آنها به جوامعی توسعهیافته یاری رساند. هدف تحقیق، بررسی عوامل مؤثر بر تداوم همکاری مرزی بین ایران و اقلیم کردستان است. ازآنجاکه کردها میتوانند در آینده ژئوپلیتیک منطقه اثربخش باشند و بهعنوان نیرویی برای توازن سیاسی منطقه مورد استفاده قرار گیرند، ضروری است تا به این موضوع توجه شود. روششناسی حاکم بر تحقیق حاضر براساس پارادایم اثباتی و برپایه روش کمی بوده و بهدنبال شناخت مهمترین عوامل و متغیرهای مؤثر بر تداوم همکاریهای مرزی بین اقلیم کردستان عراق و ایران است. بدینمنظور، مهمترین عوامل تأثیرگذار بر تداوم همکاریهای مرزی در 6 بعد (سرزمینی، ژئوپلیتیکی، سیاسی، اجتماعی و فرهنگی، اقتصادی و دفاعی ـ نظامی) انتخاب شدند. یافتههای میدانی تحقیق حاضر که برگرفته از نظرات نخبگان و کارشناسان مرتبط با مسائل مرزی بود، نشان داد که که 6 متغیر: پیوستگی طبیعی مرز بین دو کشور، ایدئولوژیها و راهبردهای دو کشور هممرز، منابع مشترک مرزی، زبان مشترک بین ساکنین دو سوی مرز، تروریسم بینالمللی و... ازجمله مهمترین متغیرهای تأثیرگذار بر پایداری همکاریهای مرزی بین منطقه خودمختار کردستان عراق و ایران محسوب میشوند. درنهایت میتوان گفت که بهمنظور بهبود وضعیت همکاری بین این دو منطقه ابتدا باید راهبردها و سیاستهایی متناسب با شرایط هر دو منطقه تدوین نمود تا درنهایت بتوان به پایداری در همکاریهای مرزی و بهبود وضعیت منطقه دست یافت.
