بررسی تأثیر تیمار شیمیایی ماده لیگنوسلولزی بر خواص فیزیکی و مکانیکی چند‌سازه‌ی هیبریدی آرد پوسته برنج/پلی‌پروپیلن/نانورس

نویسندگان

1 دانشگاه آزاد اسلامی واحد چالوس

doi
10.22034/ijwp.2024.2016997.1638
چکیده

در این تحقیق، تأثیر تیمار شیمیایی آرد پوسته برنج با اسید استیک گلاسیال و بنزیل‌کلراید بر خواص فیزیکی و مکانیکی چندسازه‌ی پلی‌پروپیلن/آرد پوسته برنج/نانوکلی مورد بررسی قرار گرفت. به این منظور آرد پوسته برنج با اندازه مش 40+/60- انتخاب شد. ابتدا آرد خشک شده در محلول هیدروکسید سدیم غوطه‌ور و بعد با اسید استیک گلاسیال و بنزیل کلراید تحت تیمار شیمیایی قرار گرفت. پس از اختلاط نانورس در 4 سطح (0، 1، 3 و 5Phc )، پلی‌پروپیلن مذاب (60 درصد) و سازگارکننده MAPP به مقدار Phc 4، آرد پوسته برنج تیمار شده و نشده (40 درصد) اضافه و چند‌سازه‌هایی ساخته شد. سپس خواص فیزیکی و مکانیکی چندسازه تولید شده مورد بررسی و مقایسه قرار گرفت. برای اطمینان از انجام تیمار شیمیایی از طیف سنجی مادون قرمز استفاده شد. نتایج طیف‌سنجی نشان داد که ناحیه جذبی‌1-cm 3425 – 3420 که محل جذب گروه‌های هیدروکسیل است تغییر پیدا کرده است. در ناحیه جذبی‌ 1-cm 1620-1400 (مربوط به گروه کربونیل) تغییرات در پیک آرد پوسته برنج ناشی از خروج همی‌سلولز از آرد پوسته برنج تیمار شده است. خواص مکانیکی نمونه‌های تیمار شده نسبت به نمونه‌های بدون تیمار افزایش و خواص فیزیکی آن بهبود یافت. با افزایش مقدار نانورس، روند تغییرات مقاومت‌های کششی و خمشی نزولی و مقدار جذب آب و واکشیدگی ضخامت بهبود یافت.