تأثیر فشار بر بازده حرارتی سامانة مدیریت گرمائی انباره مبتنی بر مادة تغییر حالت‏‌دهنده برای قوای محرکة برقی

نویسندگان

1 دانشکده مهندسی مکانیک، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران

2 دانشکده مهندسی مکانیک، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران

doi
10.22034/er.2024.2025584.1043
چکیده

برای محدود کردن حداکثر دما در انباره­‌های لیتیوم یونی، از سامانة مدیریت گرمائی انباره استفاده می‌­شود. مدیریت گرمائی مبتنی بر مادة تغییر حالت‏‌دهنده بهترین مصالحه بین هزینه‌، یکپارچگی، کارایی و چرخة عمر است. برای افزایش عملکرد مواد تغییر حالت‏‌دهنده در سامانه‌‏­های مدیریت گرمائی، لازم است خواص هدایت گرمائی آنها بهبود یافته و ظرفیت ذخیرة انرژی آنها نیز افزایش یابد. هدف از این تحقیق معرفی فشار به عنوان ابزاری برای افزایش قابلیت ذخیرة انرژی در چند اتیلن گلیکول-هزار  برای دستیابی به مدیریت گرمائی کارآمدتر انباره است. آزمایش‏‌ها با در نظر گرفتن متغیرهای ورودی، فشار100 الی500 کیلو پاسکال (کیپ)، و نرخ تخلیة 1 تا 7  انجام شد. اثرات متغیرهای ورودی بر روی حداکثر دما، عمق تخلیه و انرژی تخلیه در طول فرآیند تخلیه یک خانه‏ استوانه‌ای لیتیوم یونی 18650 بررسی می‏‌شود. دمای خانه‏، 63 درجة سانتیگراد (دس) به عنوان حداکثر دمای ایمن در نظر گرفته شد. نتایج نشان می‌دهد برای نرخ تخلیة  7، فشار 500 کیپ تقریباً زمان تخلیه انباره را  نسبت به فشار متعارفی تا دو برابر افزایش می­‌دهد. علاوه بر این، افزایش فشار از 100 به 500 کیپ انرژی استخراج شده از خانه‏ انباره را دو برابر کرد.