نظریه «سهامدارمحوری نوین» در حقوق شرکتهای تجارتی
نویسندگان
1 دانش آموخته دکتری، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 دانشیار، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران (نویسنده مسئول)
doi
10.48308/eclr.2025.237279.1095چکیده
در حقوق شرکتهای تجارتی یکی از بنیادیترین پرسشها این است که شرکت باید در راستای منافع چه شخص یا اشخاصی اداره شود؟ نظریه سهامدارمحوری نوین در پاسخ به پرسش فوق بیان میدارد که شرکت باید در راستای حداکثر کردن ارزش سهام سهامداران از طریق توجه به منافع تمام ذینفعان شرکت اداره شود و این بهترین وسیله برای تضمین موفقیت شرکت است. این مقاله با رویکردی توصیفی و تحلیلی نظریه اخیر را با مطالعه تطبیقی در حقوق شرکتهای انگلستان موردبررسی قرار داده است. نتایج مقاله نشان میدهد که حقوق شرکتهای تجارتی ایران با توجه شخصیت حقوقی مستقل شرکت، نظریه سازمانی بودن شرکت و اینکه وظیفه مدیران در قبال شرکت است و نه شرکا قابلیت تحلیل بر اساس نظریه فوق را داشته لذا از طریق پذیرش آن میتوان یک تعادل معنادار بین منافع سهامداران و ذینفعان برقرار کرد. مهمترین مانع جهت کارایی کامل نظریه فوق در حقوق شرکتهای تجارتی ایران ابهام در مفهوم ذینفع و تفسیر مضیق آن از جانب محاکم حقوقی است که در این خصوص پیشنهادهایی ارائه گردیده است.