اندازهگیری دمای محفظه یاتاقان پرخوران در شرایط مختلف عملکردی موتور
نویسندگان
1 شرکت تحقیق، طراحی و تولید موتور ایرانخودرو (ایپکو)، تهران، ایران
2 شرکت تحقیق، طراحی و تولید موتور ایرانخودرو (ایپکو)، تهران، ایران
3 شرکت تحقیق، طراحی و تولید موتور ایرانخودرو (ایپکو)، تهران، ایران
4 شرکت بساتندشار، تهران، ایران
5 شرکت تحقیق، طراحی و تولید موتور ایرانخودرو (ایپکو)، تهران، ایران
6 شرکت تحقیق، طراحی و تولید موتور ایرانخودرو (ایپکو)، تهران، ایران
doi
10.22034/er.2024.2025048.1039چکیده
پختگی روغن و ذوبشدگی آببندها از جمله حالتهای خرابی پرخورانها هستند. در مرحله توسعه موتورهای احتراق داخلی پرخوران، باید مناسب بودن وضعیت مجموعههای خنککاری و روغنکاری در تأمین شرایط مناسب برای مجموعه یاتاقانها و آببندهای پرخوران که توسط سازنده مشخص میشود، بررسی شود. بررسی دمای محفظه یاتاقان در دور و بارهای مختلف موتور، بررسی اثر دمای سیال ورودی، اثر تغییرات دمای گازهای خروجی از چندراهه دود و ورودی به گردا و همچنین شار خنککاری در حالت خاموشی گرم در این مطالعه مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج آزمون تجربی نشان میدهد بیشینه انتقال حرارت از سمت پرخوران به سیال خنککننده آن در نقطه کاری بیشینه توان موتور است. در میان نقاط اندازهگیری شده، همواره آببند گردا بیشترین و یاتاقان تنجار کمترین دما را دارد. در نقطه کاری بررسی شده، دمای سیال ورودی و روغن ورودی به محفظه گردا تنظیم کننده اصلی دمای یاتاقانها است ولی در نقطه کاری بررسی شده، اثر دمای گاز ورودی به گردا بر تغییرات دمایی نقاط کمتر است.
