فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

شناخت دوام طبیعی گونه‌های چوبی امری ضروری می باشد. کشور ایران نیز به لحاظ دارا بودن گونه‌های ارزشمند تجاری از این قائده مستثنی نمی‌باشد. به طور معمول دوام طبیعی چوب در شرایط آزمایشگاهی و میدانی با اندازه‌گیری مقاومت به پوسیدگی آن طبق دستورالعمل‌هایEN 113 و EN 252 تعیین می‌شود. با این وجود، نتایج حاصل قابل تعمیم به اغلب فرآورده‌های چوبی که در شرایط بدون تماس با خاک هستند نمی‌باشد. Meyer-Veltrup و همکاران در سال (2017) مدل جدیدی به‌منظور تعیین دوام طبیعی با تکیه بر شرایط اقلیمی در محیط آزمایشگاهی را ارائه کردند. در این مدل از دو فاکتور مقاومت ذاتی و قابلیت ترشوندگی استفاده می‌شود. مطالعه حاضر گونه چوبی راش (Fagus Orientalis) را به عنوان یکی از مهم‌ترین گونه‌های تجاری جنگل‌های هیرکانی انتخاب کرد تا با استفاده از مدل مقاومت دوام طبیعی آن را بررسی کند. نتایج حاصل چوب برون و درون راش را در دسته کم‌دوام و بی‌دوام (DC 4-5) قرار داد. چوب برون راش بعد از 1 و 24 ساعت غوطه‌وری بالاترین میزان جذب آب را نسبت به چوب درون نشان داد. بر اساس شاخص MLF 1/61 درصد از وزن چوب برون راش در مجاورت قارچ پوسیدگی سفید (T. versicolor) کاهش یافت همچنین کمترین مقدار کاهش وزن چوب برون و درون راش در مجاورت قارچ پوسیدگی سفید H. fragiforme ثبت شد. 5/43 درصد از شاخص MLF چوب راش هم در مجاورت میکروارگانیسم‌های خاکزی(TMC) کاهش یافت. بر اساس مدل مقاومت اولین نشانه‌های پوسیدگی پس از 312 و 294 روز مشاهده شد.