اثر استفاده از آرد پوست بادام و مقوای کهنه بازیافتی بر ویژگی‌های بریکت تولیدی

نویسندگان

1 دانشیار گروه صنایع خمیر و کاغذ، دانشکده مهندسی چوب و کاغذ، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، ایران

2 دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان

3 دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان

doi
10.22034/ijwp.2023.2009726.1625
چکیده

افزایش فعالیت‌های صنعتی سبب افزایش تقاضا به منابع انرژی شده‌‌‌است. استفاده از منابع انرژی موجود (عمدتا از نوع سوخت‌های فسیلی) خسارات فراوان به محیط زیست وارد می‌کند. لذا یافتن جایگزین مناسب برای سوخت‌های فسیلی امری ضروری است. یکی از منابع جایگزین مناسب برای سوخت‌های فسیلی، زیست‌توده لیگنوسلولزی است. در این راستا، لازم است با استفاده از روش‌های مناسب تغییراتی در زیست‌توده خام ایجاد و آن‌ها را جهت مصارف تامین انرژی آماده‌سازی کرد. یکی از این روش‌ها، تبدیل مواد خام زیست‌توده به بریکت‌های سوختی است. در تحقیق حاضر، تاثیر استفاده از آرد پوست بادام و مقوای کهنه بازیافتی در تولید بریکت سوختی بررسی شد. نتایج تحقیق حاضر نشان داد که تیمار A2 (100 درصد مقوای کهنه بازیافتی) دارای بیش‌ترین مقدار دانسیته، مقاومت فشاری و خاکستر بود (به‌ترتیب برابر g/cm319/1، N/mm 94/178 و 4/18 درصد). تیمار A1 (100 درصد آرد پوست بادام) دارای بیش‌ترین مقدار مواد فرار و نرخ پایداری سوخت بود (به‌ترتیب برابر با 48/79 درصد و g/min 67/3 ). در نمونه شاهد (100 درصد آرد چوب)، بیش‌ترین مقدار ارزش حرارتی (MJ/kg 53/20) مشاهده شد.