پتانسیل استفاده از خمیرکاغذ ساقه گوجه فرنگی به عنوان الیاف بلند در تقویت خمیرکاغذ تجاری سودای سرد کاه گندم
نویسندگان
1 دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
2 دانشیار، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان- دانشکده مهندسی چوب و کاغذ- گروه علوم و مهندسی کاغذ
3 دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
doi
10.22034/ijwp.2024.2010071.1626چکیده
در این تحقیق، تقویت خمیرکاغذ سودای سرد کاه گندم تولیدی در ایران با استفاده از الیاف ساقه گوجه فرنگی تهیه شده با فرآیند سودا-آنتراکینون مورد بررسی قرار گرفت. طول، قطر، قطر حفره سلولی، و ضخامت الیاف؛ نسبت رانکل، نسبت درهم رفتگی و ضریب انعطافپذیری الیاف ساقه گوجه فرنگی اندازهگیری شدند. ترکیب شیمیایی ساقه گوجه فرنگی شامل درصد خاکستر، لیگنین، سلولز و همیسلولزها تعیین گردیدند. خمیرکاغذ رنگبری نشده از ساقه گوجه فرنگی در مدت 180 دقیقه و با شرایط بهینه 170 درجه سانتیگراد، 20 درصد قلیاییت فعال و 1/0 درصد آنتراکینون تولید شد. میانگین درصد بازده پس از غربال و عدد کاپا خمیرکاغذ ساقه گوجه فرنگی به ترتیب 09/43 و 33/27 اندازهگیری گردیدند. کاغذ دستساز ساخته شده از این خمیرکاغذ به ترتیب شاخصهای کشش 75/34 (Nm/g)، پارگی 02/6 (mNm2/g) و ترکیدگی 16/2 (kPam2/g) را دارا میباشد. ترکیب خمیرکاغذ ساقه گوجه فرنگی با خمیرکاغذ سودای سرد کاه گندم موجود در بازار در سه سطح 75:25، 50:50 و 25:75 صورت پذیرفت. شاخص های کشش، پارگی و ترکیدگی پس از اختلاط به ترتیب 28، 63 و 36 درصد افزایش یافتند. بارزترین اثر اختلاط از نظر ویژگیهای مکانیکی در افزایش شاخص پارگی مشاهده میگردد. نتایج نشان میدهد که افزودن خمیرکاغذ رنگبری نشده سودا-آنتراکینون ساقه گوجه فرنگی به عنوان یک پسماند کشاورزی بلا استفاده به خمیرکاغذ رنگبری نشده سودای سرد کاه گندم، میتواند با کاهش نقاط ضعف خمیرکاغذ سودای سرد به بهبود و افزایش شاخصهای مکانیکی و همچنین گسترش کاربرد و تقاضا برای این خمیرکاغذ منجر شود