نقش ارتباطات بازاریابی یکپارچه در توسعه ورزش همگانی

نویسندگان

1 کارشناس ارشد، گروه مدیریت ورزشی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.

2 استاد، گروه مدیریت ورزشی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.

3 استادیار گروه مدیریت ورزشی دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.

doi
10.30473/jsm.2024.66587.1712
چکیده

هدف کلی تحقیق حاضر بررسی نقش ارتباطات بازاریابی یکپارچه در توسعه ورزش همگانی بود. این پژوهش از لحاظ هدف، کاربردی؛ از نظر نحوه گردآوری اطلاعات، توصیفی و از نوع مطالعات همبستگی و به‌طور مشخص مبتنی بر مدل معادلات ساختاری است. جامعه آماری این پژوهش شامل دانشجویان تحصیلات تکمیلی مدیریت ورزشی دانشگاه‌های تهران، کاربران باشگاه‌های ورزشی شهر تهران، کارشناسان سازمان ورزش شهرداری تهران و هیئت‌های همگانی استان تهران که در حیطه ورزش همگانی فعالیت می‌کردند بود. روش نمونه‌گیری پژوهش تصادفی ساده، متناسب با حجم جامعه که نامحدود بود (100000 > N) و با استناد به جدول کرجسی و مورگان تعداد 384 نفر به‌عنوان نمونه انتخاب شدند و همین تعداد پرسشنامه بین جامعه آماری توزیع گردید. جهت جمع‌آوری داده‌ها از پرسشنامه محقق ساخته‌ که براساس پرسشنامه "ارتباطات بازاریابی یکپارچه" لی و پارک (2007)، پرسشنامه" آزمون مدل ارتباط علی ارتباطات بازاریابی یکپارچه" (IMC) و پرسشنامه "رفتار خرید مصرف‌کنندگان" ایزدپرست (1398) طراحی شده بود، استفاده شد. روایی صوری و محتوایی ابزار پژوهش توسط گروهی از اساتید صاحبنظر تأیید شد و پایایی آن نیز از طریق ضریب آلفای کرونباخ مورد تأیید قرار گرفت. با توجه به نتایج آزمون تی تک نمونه‌ای، همه متغیرهای ارتباطات بازاریابی یکپارچه شامل تبلیغات (70/5 t =)، ترویج (309/4 t =)، فروش شخصی (40/13=  t)، بازاریابی مستقیم (03/10 t =) در توسعه ورزش همگانی نقش مثبت و معناداری داشتند، ولی متغیر روابط عمومی (829/0 t =)، دارای ارتباط معنی‌داری نبود. همچنین نتایج آزمون رتبه‌ای فریدمن نشان داد که به ترتیب فروش شخصی، بازاریابی مستقیم، تبلیغات، ترویج و روابط عمومی با توجه به میانگین رتبه هر کدام، دارای رتبه بالاتری به‌عنوان ابعاد ارتباطات بازاریابی یکپارچه در توسعه ورزش همگانی داشتند.