الگوی همکاری صنایع دفاعی و شرکت های دانش بنیان با رویکرد تقویت هم پیوندی بین بخش نظامی و غیر نظامی

نویسندگان

1 دکترا، گروه اقتصاد، دانشکده مدیریت و اقتصاد، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

2 دانشجوی دکترا، گروه مدیریت بازرگانی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی (ره)، تهران، ایران.

doi
چکیده

هدف از پژوهش حاضر ارائه الگوی همکاری صنایع دفاعی و شرکت­های دانش­بنیان با رویکرد تقویت هم پیوندی بین بخش نظامی و غیر نظامی است. داده­ها  با مصاحبه عمیق نیمه ساختاریافته جمع­آوری و تجزیه و تحلیل داده­ها  با روش داده بنیاد در سه مرحله کدگذاری باز، محوری و انتخابی انجام شده است.نتایج نشان داد مقوله محوری هم پیوندی بین بخش نظامی و غیرنظامی تحت­تأثیر عوامل علی (عوامل نگرشی در فرآیند همکاری با دفاع، عوامل شناختی در فرآیند همکاری با دفاع، وابستگی منابع و همکاری شرکتی، هم­پایی دو بخش دفاعی و دانش­بنیان در چابکی، طراحی نقشه راه فناوری، تمایل به ایجاد هم­افزایی و استفاده از ظرفیت­ها، عوامل مرتبط با اخذ تأییدیه­های دفاعی، عوامل مرتبط با ویژگی­های شرکت­های دانش­بنیان، عوامل مرتبط با توسعه بازار پایدار، عوامل مرتبط با توسعه و بهبود فناوری) است. همچنین الگوی همکاری توسط راهبردهای (ارتباطی تقویت همکاری با دفاع، راهبردهای مرتبط با مدیریت پروژه، تسهیلات و راهبردهای حمایتی، تسلط بر فناوری مدیریت تغییر، تقویت و اصلاح نقش نهادهای میانی، ساخت و توسعه اطلس فناوری، طراحی الگوی انتقال دانش، راهبردهای مرتبط با حفظ امنیت اطلاعات، راهبردهای همکاری بلندمدت طراحی و تکمیل زیست­بوم فناوری دانش­بنیان بخش دفاعی، توسعه زنجیره ارزش دفاعی در سطح ملی، معماری شبکه همکاران دانش­بنیان، قراردادهای همکاری درخصوص مالکیت معنوی)، عوامل زمینه­ای (اندازه شرکت دانش­بنیان، عوامل ساختاری، دخالت بیش از اندازه بر قواعد داخلی شرکت­ها، ویژگی­های قراردادهای همکاری خاص در محصولات دفاعی، عوامل مربوط به نیروی انسانی)، عوامل مداخله­گر (مسائل مربوط به مدیریت تغییر، عوامل مربوط به سیاست­گذاری دفاعی، عوامل اقتصادی، عوامل سیاسی در صنعت دفاع، عوامل مربوط به فناوری دفاعی)، و پیامدها در چهار سطح پیامدهای (پیامدهای مشترک دفاع و دانش­بنیان، پیامدهای ملی، پیامدهای دفاعی، پیامدهای شبکه­ی دانش­بنیان) تحقق می­یابد.