سنجش اثرات زیستمحیطی پیادهراههای شهری با روش ماتریس ارزیابی سریع اثرات مطالعه موردی: پیادهراه سلامت شیراز
نویسندگان
1 گروه شهرسازی، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
2 گروه شهرسازی، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
3 گروه شهرسازی، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
4 گروه شهرسازی، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
doi
10.22034/jsc.2023.370294.1667چکیده
گسترش فعالیتهای ساختمانی و صنعتی در شهر، افزایش ضایعات، مشکلات و اثرات زیستمحیطی متعددی را بوجود آورده است. از این رو، انجام ارزیابی اثرات زیست محیطی پیش از اجرای هر پروژه شهری ضروری است. در این پژوهش به ارزیابی اثرات زیست محیطی پیادهراههای شهری با روش ماتریس ارزیابی سریع اثرات پرداخته شده است. در روش مذکور پس از شناسایی فعالیتهای طرح پیشنهادی، تاثیر آنها بر هریک از ابعاد چهارگانه "فیزیکی_شیمیایی"، "بیولوژیکی- اکولوژیکی"، "اجتماعی- فرهنگی" و "اقتصادی- فنی" در دو فاز ساختمانی و بهرهبرداری شناسایی میشود. اما در پژوهش جاری جهت تدقیق و محدودسازی ابعاد، فعالیتهای طرح پیشنهادی در دو بعد "اجتماعی- فرهنگی" و "اکولوژیکی- بیولوژیکی" بررسی میگردد. بدین منظور پس از مطالعات کتابخانهای و مشاهدات میدانی، تعدادی از متخصصان شهری، مهمترین عوامل محیطی " اجتماعی- فرهنگی" و " بیولوژیکی- اکولوژیکی" را در پیاده راه سلامت شیراز انتخاب و پیادهراه را در دو فاز ساختمانی و بهرهبرداری با استفاده از معیارهای روش ارزیابی سریع اثرات، امتیازدهی کردند. در نهایت مشخص شد که این پروژه، در مجموع هردو فاز، دارای اثرات منفی نبودهاست. اما ارزیابی این پروژه در فاز ساختمانی و بهرهبرداری دارای امتیازات منفی در برخی از زیرمجموعههای عوامل محیطی مذکور و همچنین، امتیازهایی با نمرات پایین در برخی از زیر مجموعههاست. باتوجه به اینکه توسعه فیزیکی شهر فرآیندی پویا و مداوم است؛ این پروژه شهری میتواند در آینده مجددا ساخت و سازهایی را به همراه داشته باشد و الگویی برای پیادهراههای شهری دیگر تلقی گردد. به همین منظور، راهبردها و سیاستهایی در جهت ارتقا کیفیت زیستمحیطی پیادهراه ارائه شده است