اقدام پژوهی، راهبردی برای توسعه حرفهای معلمان فکور
نویسندگان
1 دکتری رشته مطالعات برنامه درسی، مدرس دانشگاه فرهنگیان استان همدان
doi
چکیده
پژوهش حین عمل یکی از مظاهر روحیه پژوهشگری مجریان بالنده است که تئوری و عمل را به یکدیگر پیوند میدهد و موجب ارتقاء کیفیت فعالیتهای آموزشی و پرورشی میشود. معلمان در راستای توسعه صلاحیتهای حرفهای خود، میتوانند پیرامون چه چیزی، چگونگی و چرایی تدریس، کلاسهای درسی و دانشآموزانشان، بطور جدی بیندیشند و در شناخت مشکلات فرایند یاددهی- یادگیری همکاری و دخالت داشته باشند. در واقع معلمان پژوهشگر کسانی هستند که در رابطه با اهداف تدریس میاندیشند، و برای تولید دانش حرفهای به تفکر و تعمق میپردازند. روش پژوهش، تحلیلی- تبیینی است که با استفاده از متون، منابع موجود کتابخانهای و مطالعات صورتگرفته داخلی و خارجی به جمعآوری اطلاعات پرداخته شد. در این پژوهش ضمن بحث پیرامون رابطه میان نظر و عمل، به بررسی مبنای علمی هنر تدریس، اهمیت و جایگاه پژوهش تربیتی در میان کارگزاران اصلی نظام آموزشی و نقش معلم در برنامه درسی فکورانه، پیشینه و انواع پژوهش حین عمل، همچنین اهداف، گستره و پیامدهای پژوهش حین عمل در نظام تعلیم و تربیت مورد واکاوی قرار گرفت. نتایج پژوهش نشان داد که کنش فکورانه مستلزم آفرینندگی و اندیشهزایی است و با تفکرزدایی، بکارگیری وفادارانه و بدون دخل و تصرف یافتههای آکادمیک سرناسازگاری دارد. از سویی معلم پژوهشگر در صورتی میتواند همیشه در حال توسعه باشد که استقلال کافی در تصمیمگیری و مسئولیت در برابر تصمیمهای خود داشته باشد.