روش‌شناسى جامعه‌شناسى دین

نویسندگان
doi
چکیده

«با چه روشى، مى‌توان علم خاصى را مورد مطالعه قرار داد؟» و «این روش از حیث معرفت شناختى تا چهاندازه اعتبار دارد؟» و... نکته قابل توجه در این زمینه آن است که هر حوزه‌اى از علم، به اقتضاء موضوعخود، روش خاصى را براى تحقیق و شناخت طلب مى‌کند. بر این اساس در ارتباط با رشته‌ىجامعه‌شناسى دین، که یکى از رشته‌هاى علمى شناخته شده در عصر حاضر است، این سؤال مطرح خواهدشد که در این حوزه از چه روشى باید استفاده کرد؟ مقاله حاضر مى‌کوشد تا مقدماتى را براى پاسخ به اینسوال فراهم آورد.نویسنده بر آن است که با توجه به ماهیت موضوعاتى که در جامعه‌شناسى دین مورد بررسى قرارمى‌گیرد، بهترین روش براى بهره‌گیرى در علم جامعه‌شناسى دین، روش «تفهمى ـ ساختارى» است که همبه کارکردهاى اجتماعى و جنبه‌هاى محسوس و قابل مشاهده دیندارى توجه دارد و هم جنبه‌هاى درونىو احساسى آن را مد نظر قرار مى‌دهد.به عقیده نویسنده روشى که ابوریحان بیرونى در «تحقیق ماللهند» از آن استفاده کرده، بر یک چنینمبنایى استوار گردیده است.