تاثیر عضویت در شبکههای مجازی ورزشی بر انگیزه مشارکت ورزشی جوانان با میانجیگری فرهنگپذیری ورزش
نویسندگان
1 استادیار مدیریت ورزشی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
2 دانشیار گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
3 استادیار مدیریت ورزشی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
doi
10.30473/jsm.2023.67378.1741چکیده
هدف کلی تحقیق، بررسی تأثیر عضویت در شبکه های مجازی ورزشی بر انگیزه مشارکت ورزشی جوانان با میانجی گری فرهنگ پذیری ورزش بود. پژوهش از نوع توصیفی و مبتنی بر مدل سازی معادلات ساختاری بود که ازلحاظ هدف، کاربردی محسوب می شود. داده های این تحقیق بهصورت میدانی و با استفاده از 3 پرسشنامه، عضویت در شبکه های مجازی ورزشی، فرهنگ پذیری ورزش و انگیزه مشارکت ورزشی گردآوری شد. جامعه آماری، تمام جوانان عضو شبکه های مجازی ورزشی شهر تهران بود. تعداد نمونه آماری با استفاده از جدول مورگان، 384 نفر و روش نمونه گیری بهصورت تصادفی در دسترس انجام شد. برای آزمون مدل و فرضیه های تحقیق از مدل یابی معادلات ساختاری با رویکرد حداقل مربعات جزئی استفاده شد. همچنین از نرمافزار SPSS و نرمافزار Smart Pls برای تجزیه و تحلیل داده ها استفاده شد. نتایج نشان داد که عضویت در شبکه های مجازی ورزشی بر انگیزه مشارکت ورزشی جوانان (438/0) و فرهنگ پذیری ورزش در جوانان شهر تهران(671/0) و همچنین فرهنگ پذیری ورزش بر انگیزه مشارکت در فعالیت های ورزشی جوانان شهر تهران(876/0) تأثیر مثبت و معنی داری دارد. با توجه به نتایج آزمون سوبل، نقش میانجیگری فرهنگ پذیری ورزش نیز تأیید شد. بنابراین پیشنهاد می شود، سازمان ها و متولیان ورزش شهر تهران با گسترش و بهره گیری از شبکه های مجازی ورزشی و افزایش فرهنگ پذیری ورزش، جوانان را در امر ورزش ترغیب نمایند.