مطالعه نظری و آزمایشگاهی تاثیر افزایش نسبت منظری روتور بر نیروی لحظهای راهاندازی توربین باد عمود محور داریوس
نویسندگان
1 کارشناس ارشد، مهندسی مکانیک، دانشگاه دریانوردی و علوم دریایی چابهار، چابهار، ایران
2 دانشیار، مهندسی مکانیک، پردیس ابوریحان، دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 دانشجوی کارشناسی ارشد، مهندسی عمران، دانشگاه آزاد اسلامی واحد گرمی، گرمی، ایران
4 دانشجوی کارشناسی ارشد، اقتصاد، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
doi
10.52547/jrenew.10.1.1چکیده
سه ایرفویل NACA0015، NACA0018 و NACA0021 انتخاب و در نرمافزار Q-Blade ضرایب برآ، پسا و نسبت بیشینه ضرایب برآ به پسا مشخص و در نهایت ایرفویل ناکا 0015 در سرعت 5 و 10 متر بر ثانیه بهترین عملکرد را داشته و انتخاب شد. برای حل از نرم افزار فلوئنت که پایه اساس آن بر اساس روش حجم محدود است، استفاده شد. برای تحلیل عددی از روش توربولانسی K-ω SST و با نتایج آزمایشگاهی مورد اعتبارسنجی قرار گرفت. طرحواره توربین بادی در نرمافزار کتیا طراحی و ارتفاع پرههای طراحی و ساخته شده برابر 35 و 75 سانتیمتر، شعاع پره 5/18 سانتیمتر و طول ایرفویل 4/6 سانتیمتر است. نتایج بدست آمده نشان داد که برای راهاندازی توربین بادی پره متخلخل در ارتفاع 35 سانتیمتری در سرعتهای یک، دو، سه، چهار، پنج، هفت، 45/7 ، 25/8، 5/8 متر بر ثانیه 50%، 50٪، 33 %، 50%، 50٪، 60%، 57٪، 55٪، 50٪ و برای راهاندازی توربین بادی پره متخلخل در ارتفاع 75 سانتیمتری در سرعت یک، دو، سه، چهار، پنج، هفت، 45/7، 25/8، 5/8 ،9 و 5/9 متر بر ثانیه 6/66٪، 75%، 80%، 4/71٪ ، 6/66%، 9/76٪، 80٪، 82%، 89% و 100% نیروی راهاندازی توربین بادی پره صاف در همان ارتفاع لازم است.