شناسایی ظرفیتهای توسعه میانافزا در جهت دستیابی به رشد هوشمند شهری مطالعه موردی: منطقه یک شهر یزد
نویسندگان
1 گروه جغرافیای انسانی، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 گروه جغرافیای انسانی، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 گروه جغرافیای انسانی، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22034/jsc.2021.187338.1018چکیده
افزایش مشکلات ناشی از رشد بیرویه شهرها، محققان و مدیران شهری را به چارهاندیشی و حل مسائل شهری واداشته است. یکی از راههای مؤثر در کاهش مسائل، رشد هوشمند شهری است که از اصلهای مهم آن، توسعه میانافزا میباشد. این اصل بر استفاده و بهرهگیری از ظرفیتهای درونی شهرها مانند توسعه بر روی زمینهای متروکه و بدون استفاده داخل بافت موجود شهرها، توسعه دوباره ساختمانها و محیطهای در حال استفاده تأکید دارد. هدف اصلی این پژوهش شناسایی ظرفیتهای رشد هوشمند بر اساس اصل توسعه میانافزا در منطقه یک شهر یزد میباشد. این پژوهش ازنظر هدف، کاربردی و ازنظر روش مطالعه، توصیفی- تحلیلی میباشد. در تحلیل وضعیت کاربری اراضی منطقه یک شهر یزد مشخص گردید که 34 درصد از منطقه یک شهر یزد را زمین بایر تشکیل داده است. در ادامه جهت شناسایی ظرفیتهای توسعه محدودههای ساختهشده معیارهای مؤثر در توسعه با استفاده از مبانی نظری و مطالعه تحقیقات مرتبط با رشد هوشمند و توسعه میانافزا انتخاب گردید سپس با تعیین میزان ارجحیت معیارها نسبت به یکدیگر و به کمک تکنیک SWARA وزن هریک از معیارها به دست آمد. سپس لایههای موردنظر در محیط ARCGIS آمادهسازی گردید و از روش مجموع ساده وزنی (SAW) جهت نرمالسازی لایهها و تلفیق آنها بهره گرفته شد و نقشه اولویتبندی ظرفیتهای توسعه محدوده ساختهشده در چهار طبقه ارائه گردید که اولویت اول 328 هکتار، اولویت دوم 305 هکتار، اولویت سوم 320 هکتار و اولویت چهارم 118 هکتار محاسبهشده است