داوری در قراردادهای هوشمند؛ چالشهای حقوقی حلوفصل اختلافات درون و بیرون زنجیره بلوکی
نویسندگان
1 دانش آموخته دکتری حقوق خصوصی دانشگاه شهید بهشتی تهران
doi
10.48308/eclr.2024.235824.1063چکیده
امروزه استفاده از فناوری بلاکچین رو به افزایش است؛ بگونهای که فعالیتهای اقتصادی و تجاری گوناگونی با استفاده از قراردادهای هوشمند، انجام میشود. هرچند که ویژگی اصلی قراردادهای هوشمند، خوداجرا بودن آنها و عدم نیاز به دخالت شخص ثالث برای اجرای توافقات قراردادی است؛ اما بروز اختلاف میان طرفین قرارداد، امری اجتنابناپذیر است. لزوم حلوفصل اختلافات برآمده از قراردادهای هوشمند، سبب ظهور پلتفرمهای ارائهدهنده خدمات داوری مبتنی بر بلاکچین گردید. سازوکار عملکردی این پلتفرمها و نوع رسیدگی به اختلافات و فرآیندهای داخلی آنها اعم از نحوه تعیین داوران، تصمیمگیری و صدور رای، حقالزحمه داوری و مانند آن، نشان از تفاوتهای قابل ملاحظه با داوریهای مرسوم دارد. صرفنظر از ماهیت واقعی عملیات این پلتفرمها و صحت و سقم وعده خوداجرا بودن آرای صادره توسط آنها، همچنان چالشهای حقوقی جدیای در مقابل داوریهای مبتنی بر بلاکچین و درون زنجیره بلوکی وجود دارد. در طرف مقابل، حلوفصل اختلافات برآمده از قراردادهای هوشمند در خارج از زنجیره بلوکی و یا ارجاع بخشی از فرآیند داوری مانند اجرای رای صادره با استفاده از سازوکار داوریهای مرسوم نیز چالشهایی بهدنبال خود دارد که دقیقا برآمده از ویژگیهای ذاتی قراردادهای هوشمند است. بهنظر میرسد در شرایط کنونی که هنوز داوریهای مبتنی بر بلاکچین در ابتدای مسیر تکامل خود هستند، اتخاذ رویکردی ترکیبی از هردوی سازوکارهای فوق درکنار تدوین قواعد داوری حاکم بر این نوع از اختلافات که برآمده از قراردادهای هوشمند هستند، میتواند به رفع برخی چالشهای حقوقی و کارآمدتر شدن داوریهای برآمده از این صنعت غیرمتمرکز کمک کند.