فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

بازیافت کاغذ از جمله فرایندهای صنعتی متداول و ارزشمند در دنیا می‌باشد. اما در حین این فرایند، بعضی از انواع کاغذهای بازیافتی دچار افت برخی از ویژگی‌های مقاومتی می‌شوند. یکی از روش‌های بهبود این ویژگی‌ها، استفاده از مواد افزودنی همچون نانوالیاف لیگنوسلولزی می‌باشد. برخلاف بسیاری از افزودنی‌ها، به نظر می‌رسد ساختار فیزیکی و شیمیایی منحصر به فرد این نانوالیاف در پراکنش آن در خمیرکاغذ و عملکرد آن موثر باشد. برای بررسی این مساله، در این تحقیق دو روش اختلاط متداول (با همزن مکانیکی) و شدید (با پراکنده‌ساز) مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که افزایش شدت اختلاط سبب پراکنش بهتر نانوالیاف لیگنوسلولزی در سوسپانسیون الیاف می‌گردد و بر اثر آن شاخص مقاومت به کشش از حدود N.m/g 21 در روش اختلاط متداول به N.m/g 30 در روش اختلاط شدید افزایش یافته است. همچنین از آنجایی که اختلاط نانوالیاف سبب کاهش آبگیری از ورقه الیاف می‌شود؛ پس از تعیین روش مناسب اختلاط، تأثیر سیستم میکروذره کایتوزان- بنتونیت برای بهبود آبگیری بررسی شد. نتایج نشان داد که سیستم مزبور در این تحقیق توانسته علاوه بر حفظ یا بهبود ویژگی‌های مقاومتی، باعث افزایش مناسب ویژگی‌های آبگیری گردد؛ به طوری که آبگیری از حدود ml CSF 132 در روش اختلاط متداول به ml CSF 189 در روش اختلاط شدید رسید.