کاربرد گرافن اکسید پلیمره شده برای بهینه سازی حذف اورتو زایلن از آب توسط روش رویه پاسخ
نویسندگان
1 دکتری مهندسی محیط زیست، دانشکده محیط زیست و انرژی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران، تهران، ایران.
2 دانشیار گروه مهندسی محیط زیست، دانشکده محیط زیست و انرژی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران، تهران، ایران.
3 استاد گروه شیمی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، تهران، ایران.
4 دانشیار گروه شیمی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد ورامین، پیشوا، تهران، ایران
5 کارشناسی مهندسی شیمی، رئیس روابط عمومی شرکت ملی پخش فرآورده های نفتی ایران، تهران، ایران.
doi
10.22059/jes.2018.239006.1007479چکیده
در این تحقیق، میزان حذف اورتو زایلن با استفاده از گرافن اکسید پیوند داده شده با پلیمر متیل وینیل کتون و آنیلین توسط روش رویه پاسخ مورد بررسی قرار گرفت. آماده سازی جاذب با استفاده از فرایند پلیمریزاسیون توسط آغازگر آمونیوم پر سولفات و پلیمر متیل وینیل کتون انجام شد. سپس، محصول توسط آنیلین اصلاح شد. جاذب نهایی توسط طیف سنج مادون قرمز تبدیل فوریه، میکروسکوپ الکترونی روبشی، طیف سنجی پراش انرژی پرتو ایکس و آزمایش بی ای تی آنالیز شده است. برای کاهش تعداد آزمایشات، از روش رویه پاسخ استفاده شد و تاثیر پارامترهای منتخب (زمان تماس، pH و میزان جاذب) بر روی جذب اورتو زایلن از آب مورد آزمایش قرار گرفت. بعلاوه، شرایط بهینه برای رسیدن به درصد حذف 75 % بدست آمد ( زمان تماس برابر با 11 دقیقه، pH برابر با 4/35 و میزان جاذب برابر با 2/43 گرم بر لیتر). نتایج حاصله نشان داد که درصد حذف اورتو زایلن با غلظت اولیه 20 میلی گرم بر لیتر تحت شرایط بهینه، برابر با 74/5% بوده است. در این مقاله میزان ضریب همبستگی برای جذب اورتو زایلن 99/27% بدست آمد که نشان می دهد مدل دارای اعتبار می باشد.
