بهبود ظرفیت لنگر خمشی اتصالهای فارسی قاب ساختهشده با MDF تحت بار کشش قطری با استفاده از پین فشرده صنوبر
نویسندگان
1 مدیر فرهنگی دانشگاه محقق اردبیلی
2 استادیار، گروه علوم و صنایع چوب و کاغذ، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه زابل، زابل، ایران
3 استادیار گروه منابع طبیعی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
4 دانشجوی کارشناسی گروه منابع طبیعی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
doi
چکیده
هدف از این تحقیق، بررسی تقویت اتصال فارسی قابهای مبلمان با استفاده از پین فشرده صنوبر (Populus alba) به جای پین راش است. از اینرو، تاثیر تعداد پین چوبی مورد استفاده (یک و دو)، قطر پین چوبی (8، 10 و 12 میلیمتر) و درصد فشردگی پین صنوبر (صفر، 15 و 30 درصد) بر ظرفیت لنگر خمشی اتصالهای گوشهای L شکل ساخته شده از تخته فیبر با دانسیته متوسط (MDF) زیر بار کشش قطری مورد بررسی قرار گرفت. سپس ظرفیت لنگر خمشی آنها با اتصالهای ساخته شده با پین چوب راش مورد مقایسه قرار گرفت. برای چسباندن اتصالها از چسب پلی وینیل استات استفاده شد. بارگذاری کشش قطری روی اتصالها با دستگاه Hounsfield مدل 0308 با سرعت mm/min 5 انجام شد. نتایج نشان داد که با افزایش تعداد پین، قطر پین و درصد فشردگی میانگین ظرفیت لنگر خمشی اتصال به ترتیب 5/105، 3/54 و 75/28 درصد افزایش یافته است، که از نظر آماری معنیدار بود. بیشترین ظرفیت لنگر خمشی مربوط به اتصال ساخته شده با دو عدد پین با قطر 10 میلیمتر با 30 درصد فشردگی (N.m 12/43) و کمترین آن مربوط به اتصال ساخته شده با یک پین با قطر 8 میلیمتر بدون فشردگی (N.m 03/11) دیده شده است. مقایسه اتصالهای ساخته شده با پین فشرده صنوبر با پین راش نشان داد که ظرفیت لنگر اتصالهای ساخته شده با پینهای صنوبر با 30 درصد فشردگی نسبت به پینهای راش اختلاف ناچیزی داشتند (کمتر از یک درصد)، که بیانگر قابلیت استفاده از پین فشرده صنوبر به جای پین راش است.