ارزیابی حرارتی لایی پرخوران به روش تجربی
نویسندگان
1
2
3
doi
چکیده
افزایش توان (گشتاور) موتورهای امروزی در کنار کاهش مصرف سوخت و کوچکسازی ابعادی آنها منجر به استفاده از سامانههای پرخورانی هوای ورودی شده است. از آنجا که پرخوران در معرض گازهای داغ خروجی قرار داشته و دورهای کاری آن بسیار بالا است بکارگیری فنآوریهای مکانیکی و موادی خاص و پرهزینه در آنها ضروری است. دمای اجزای مسیر دود این قطعه با سوخت بنزین گاهی تا 950 درجه سلسیوس میرسد و تغییر نقاط کاری موجب خستگی حرارتی آن میشود. از این رو ارزیابی حرارتی از کارهای اساسی طراحی، ساخت و آزمونهای پرخوران و قطعات وابسته به آن مانند واشر پرخوران است. در این مقاله روش جدیدی برای ارزیابی دمای واشر پرخوران یک موتور چهار استوانه بنزینی ارائه شده است. در این روش دمای نزدیکترین نقاط واشر در پرخوران و چندراهه دود اندازهگیری شده و دمای واشر با استفاده از آنها تخمین زده میشود. نتایج نشان میدهد که در این بررسی حداکثر دمای واشر پرخوران به حدود 807 درجه سلسیوس میرسد که با نتایج تحلیلها و سایر اندازهگیری دمایی پرخوران مطابقت دارد. از آنجا که دسترسی به لایی پرخوران و اندازهگیری مستقیم دمای آن کاری دشوار و یا غیرممکن میباشد روش ارائه شده میتواند در ارزیابی حرارتی لایی پرخوران مفید باشد. سپس از دمای اندازهگیری شده در آزمون دوام خستگی حرارتی- مکانیکی لایی پرخوران استفاده شده و نتیجه دمایی بدست آمده در آن ارزیابی شده است. خرابی لایی پرخوران در این آزمون میتواند نشان دهنده صحت دمای بدست آمده باشد.