سنجش فضاهای باز عمومی فرهنگی و آموزشی در جهت شکلگیری سایبرپارکها (نمونه موردی: میدان مشق، شهر تهران)
نویسندگان
1 گروه طراحی شهری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر، تهران، ایران
2 گروه فناوری معماری (مدیریت پروژه و ساخت) دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر، تهران، ایران
doi
10.22034/jsc.2022.333731.1602چکیده
یکی از فناوریهای نوپیدا، در راستای شکلگیری شهرهای هوشمند و پایدار، سایبرپارک است که این قابلیت را به مردم میدهد تا در جهت ارتقای کیفیت زندگی خود بهویژه بهبود تعاملات اجتماعی فنآوربنیان در زمینههای گوناگون (فرهنگی، آموزشی و غیره) از طریق همرسانی دانشها و تجارب خودشکوفایی و نهایتا همآفرینی کنند. در این مسیر، با عنایتبه نوپا بودن مفهوم و کاربست سایبرپارک، شناخت و توسعه این نوع پروژه مستلزم موشکافی عمیق عناصر وجودی آن است. بنابراین، هدف اصلی این پژوهش، بررسی و تحلیل فضاهای باز عمومی فرهنگی آموزشی در راستای شکلگیری سایبرپارکها در میدان مشق شهر تهران به عنوان نمونه مورد مطالعه است. در این پژوهش، ابتدا با استفاده از واکاوی موشکافانه و نظاممند تحقیقات پیشین به صورت کتابخانهای و اسنادی پیرامون ویژگیها و ابعاد تشکیلدهنده سایبرپارکها چارچوب پژوهش تدوین شده است. در ادامه، از طریق روش کمی، ضمن گردآوری دادهها و تحلیل آنها، ارتباط و میزان تاثیر رضایتمندی ذیاثران از کیفیت تجهیزات و امکانات فضاهای باز مورد مطالعه بر فعالیتهای شکلگرفته توسط کاربران در این فضاهای باز واکاوی شده و وفق ابعاد سهگانه سایبرپارکها (فضاهای باز عمومی؛ ذیاثران و فناوریهای نوین اطلاعاتی و ارتباطاتی) مورد بررسی قرار گرفتهاست. یافتههای پژوهش نشان میدهد که از نظر ذیاثران، کیفیت فضای عمومی باز مورد مطالعه، از جنبه تسهیلات ورزشی و امکانات بازی و سرگرمی، وضعیت تجهیزات و فضای خدماتی و تامین آسایش، امکانات دسترسی به فنآوریهای ارتباطی و نیز تسهیلات و زیرساختهای شبکه اینترنت و شبکه مخابرات، بهطورکلی چندان مطلوب نمیباشد. از اینرو، برای توسعه ابعاد سایبرپارک در این محدوده نیاز است امکانات، تسهیلات، تجهیزات و زیرساختهای مربوطه توسعه داده شوند تا بتوانند با ارتقا دادن فعالیتهای مرتبط، بستر لازم برای تحقق سایبرپارک را فراهم آورند.