مطالعه‌ آزمایشگاهی و عددی مقاوم‌سازی بستر خاکی در مقابل انفجار با استفاده از لایه‌های ژئوگرید برای مقاوم‌سازی سازه‌های زیرزمینی بر مبنای اصول پدافند غیرعامل

نویسندگان

1 مدیر گروه مواد و پدافند غیرعامل، دانشکده مهندسی مکانیک، دانشگاه پدافند هوایی خاتم‌الانبیاء(ص)

doi
چکیده

در این مطالعه، عملکرد لایه های مختلف ژئوگرید در مقاوم‌سازی خاک‌هایی با مدول الاستیسیته و زاویه‌های اصطکاکی مختلف مورد بررسی قرار گرفته است. بدین منظور ضمن انجام مطالعه آزمایشگاهی، مدل‌سازی عددی نیز با استفاده از نرم‌افزار المان محدود آباکوس در دو حالت استاتیکی و انفجاری روی بستر غیرمسلح و مسلح به ژئوگرید انجام شد. نتایج مطالعات انجام شده بر روی خاک‌هایی با مشخصات متفاوت نشان‌ می‌دهد که در درصد تراکم ثابت، با کاهش چسبندگی خاک عملکرد ژئوگرید بهبود می‌یابد. برای بستر خاکی با مدول الاستیسیته‌های 10، 50 و 100 مگاپاسکال، در حالت بارگذاری استاتیکی تأثیر لایه های ژئوگرید در بهبود میزان نشست پی به ترتیب حدود %75، 65% و 54% است. در بارگذاری انفجاری نیز عملکرد لایه‎های تسلیح نسبت به حالت استاتیکی افزایش یافته و میزان بهبود نشست پی به ترتیب به حدود 79%، 72% و 54% می‌رسد. همچنین در خاک‌هایی با مدول الاستیسیته یکسان، با افزایش ضریب اصطکاک داخلی خاک، میزان نشست آن کاهش می‌یابد.